اشتباهات مرسومی که والدین در برخورد با نوجوانان مرتکب می شوند

نوجوانی دورانی است که می توان از آن هراس داشت یا آن را به خوبی پشت سر گذاشت. طی این دوران همه چیز افراد عوض می شود. بدن شان، ارزش های شان و تصویر ذهنی که نسبت به خود دارند. باید بدانید فرزند شما دیگر بچه کوچکی نیست. آنها یک نوجوان یا یک جوان هستند - و زمان آن است که مهارت های فرزندپروری خود را اصلاح کنید تا با آنها همگام شوید.

کد خبر: ۱۳۰۵۰۹۱

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۴۰۱ - ۱۳:۴۸

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت و سبک زندگی؛ نوجوانی دورانی است که می توان از آن هراس داشت یا آن را به خوبی پشت سر گذاشت. طی این دوران همه چیز افراد عوض می شود. بدن شان، ارزش های شان و تصویر ذهنی که نسبت به خود دارند. نوجوان دیگر دلش نمی خواهد با او مثل یک کودک رفتار کنند، از طرفی نسبت به آینده هم احساس ناامنی می کند. این احساس در بعضی از نوجوانان موجب سرخوردگی، گوشه گیری، خشم و عزت نفس پایین می شود و این اطرافیان او هستند که باید عواقب رفتارهای او را تحمل کنند. رفتار والدین می تواند شرایط را بدتر کند.

نوجوانان بسیار تیزبین هستند و خیلی زود متوجه اشتباهات شما خواهند شد، بنابراین سعی نکنید آن را کتمان یا خود را تبرئه کنید. اعتراف به ضعف ها و اشتباهات و عذرخواهی، چیزی از اعتبار و آبروی تان کم نمی کند.

در اینجا مهمترین اشتباهاتی که والدین با نوجوانان و نوجوانان خود مرتکب می شوند و نحوه اجتناب از آنها آورده شده است.

آنها در حال حاضر نسبت به زمانی که کودک بودند، هیجان بیشتری دارند و حالا شما مسائل جدیدی برای فکر کردن دارید، مانند مقررات رفت و آمد، قرار ملاقات و دوستانی که گاهی باعث می شوند ابروهایتان را از تعجب بالا ببرید.

شکی در آن نیست که نوجوان یا جوان شما محدودیت ها و صبر شما را آزمایش خواهد کرد. اما آنها هنوز هم فرزند شما هستند و اگرچه برخی رفتارهایشان را قبول نخواهید کرد، اما هنوز به شما نیاز دارند!

نکته کلیدی این است که بدانید چه رفتاری ارزشش را دارد و کدام یک نتیجه معکوس دارد.

1. انتظار بدترین را نداشته باشید

دکتر ریچارد لرنر، مدیر موسسه تحقیقات کاربردی در توسعه جوانان در دانشگاه تافتس، می گوید بسیاری از والدین به تربیت نوجوانان به عنوان یک مصیبت برخورد می کنند و معتقدند که آنها تنها می توانند با رفتار غلط شاهد تبدیل فرزندان دوست داشتنی خود به هیولاهای غیرقابل پیش بینی باشند و این باعث می‌شود شما و نوجوانتان - برای چندین سال ناخوشایند کنار با هم باشید.

لرنر می‌گوید: «پیامی که ما به نوجوانان می‌دهیم این است که آن‌ها فقط زمانی «خوب» هستند که کارهای «بد» انجام ندهند، مانند مواد مخدر، معاشرت با دوستان نامناسب یا نداشتن رابطه جنسی.

این می‌تواند به یک پیش‌گویی خودشکوفایی تبدیل شود: انتظارات منفی در واقع می‌توانند رفتاری را که بیشتر از همه از آن می‌ترسید، ترویج کنند. مطالعه‌ای در دانشگاه ویک فارست نشان داد که نوجوانانی که والدینشان از آنها انتظار داشتند در رفتارهای پرخطر درگیر نشوند، یک سال بعد سطوح بالاتری از این رفتارها را گزارش کردند.

توصیه لرنر: بر علایق و سرگرمی های فرزندتان تمرکز کنید، حتی اگر آنها را درک نکنید. می توانید مسیر جدیدی برای ارتباط باز کنید، با کودکی که دوستش دارید دوباره ارتباط برقرار کنید و چیز جدیدی یاد بگیرید.

2. خواندن بیش از حد کتاب های والدین

بسیاری از والدین به جای اعتماد به غرایز خود، به کارشناسان برای مشاوره در مورد نحوه تربیت نوجوانان مراجعه می کنند. رابرت ایوانز، اد دی، نویسنده کتاب مسائل خانواده میگوید: چگونه مدارس می توانند با بحران در تربیت کودک کنار بیایند. وی می گوید: «والدین می توانند خود را برای پیروی از توصیه هایی که در کتاب ها می خوانند به زحمت زیادی بیندازند.

اینطور نیست که کتاب های والدین بد هستند.ایوانز می‌گوید: «کتاب‌ها زمانی به مشکل تبدیل می‌شوند که والدین از آن‌ها برای جایگزینی مهارت‌های ذاتی خود استفاده می‌کنند. "اگر توصیه ها و سبک شخصی آنها مناسب نباشد، والدین بیشتر مضطرب می شوند و اعتماد به نفس کمتری نسبت به فرزندان خود پیدا میکنند."

از کتاب ها استفاده کنید تا دیدگاهی در مورد رفتارهای خاص نوجوانان داشته باشید - و سپس کتاب را کنار بگذارید و اعتماد کنید که آنچه را که باید یاد بگیرید، یاد گرفته اید. آنچه را که برای شما و خانواده تان مهم است، روشن کنید.

3. مسائل کوچک را نادیده بگیرید

شاید از مدل موی دختر خود یا انتخاب لباسش خوشتان نیاید. یا شاید آنها نقشی را در نمایشنامه ای که شما می دانید سزاوار آن هستید، نگرفتند.اما قبل از اینکه وارد عمل شوید، تذکر بدهید و رابطه خود را با فرزندتان با این انتقادات کم اهمیت خراب کنید به مسائل بزرگتری فکر کنید.اگر این کار کودک شما را در معرض خطر قرار نمی دهد، به او اجازه دهید تا تصمیمات مناسب سن خود را بگیرد و از عواقب انتخاب هایش درس بگیرد.

ایوانز می‌گوید: «بسیاری از والدین نمی‌خواهند بزرگ‌شدن فرزندشان با درد، ناامیدی یا شکست همراه باشد. اما محافظت از فرزندتان در برابر واقعیت‌های زندگی، فرصت‌های یادگیری های ارزشمند را از بین می‌برد .البته، شما همچنان برای راهنمایی و آرامش او در آنجا خواهید بود -- شما هنوز والدین هستید. اما خود را به چالش بکشید ، عقب نشینی کنید و به فرزندتان اجازه دهید بداند که در کنار او هستید با هر تصمیمی که میگیرد.

4. مسائل بزرگ را نادیده نگیرید

اگر مشکوک هستید که فرزندتان از تنباکو (به هر شکلی)، الکل یا سایر مواد مخدر استفاده می کند، به طرف مقابل نگاه نکنید. حتی اگر "فقط" یک سیگار یا بخار، یا الکل یا ماری جوانا باشد - یا حتی اگر شما را به یاد دوران جوانی تان بیاندازد - باید همین الان اقدام کنید، قبل از اینکه به یک مشکل بزرگ تبدیل شود.

آملیا ام. آریا، می‌گوید: «سال‌هایی که بچه‌ها بین 13 تا 18 سال دارند، زمان ضروری برای والدین است تا درگیر آنها باشند. او مدیر مرکز سلامت و توسعه جوانان دانشگاه مریلند است.

والدین ممکن است نوشیدن الکل را برای نوجوانان در یک مراسم گذرا بدانند زیرا خودشان هم در آن سن مشروب می‌نوشیدند. اما اکنون ریسک‌ها بیشتر است. مراقب تغییرات غیرقابل توضیح در رفتار، ظاهر، عملکرد تحصیلی و دوستان نوجوان خود باشید. و به یاد داشته باشید، فقط داروهای غیرقانونی نیستند که مورد سوء استفاده قرار می گیرند - داروهای تجویزی و حتی داروهای سرفه و محصولات خانگی نیز در این ترکیب وجود دارند.

اگر بسته‌بندی خالی داروی سرفه را در سطل زباله یا کوله‌پشتی فرزندتان پیدا کردید، اگر بطری‌های دارو از کابینت‌تان گم شد، یا اگر قرص‌ها، پیپ‌ها یا کبریت‌های ناآشنا پیدا کردید، ممکن است فرزندتان از مواد مخدر سوء استفاده کند.

این علائم را جدی بگیرید. از تمام داروهایی که دارید محافظت کنید: بدانید چه محصولاتی در خانه شما هستند و چه مقدار دارو در هر بسته یا بطری وجود دارد.

5. انضباط خیلی زیاد یا خیلی کم

برخی از والدین، با احساس از دست دادن کنترل بر رفتار نوجوانان خود، هر بار که فرزندشان از خط خارج می شود او را سرکوب می کنند. برخی دیگر از ترس اینکه نوجوانشان را از خود دور کنند، از هرگونه درگیری و تذکر اجتناب می کنند.شما مجبور نیستید هیچ کدام از این کارها را انجام دهید. باید دنبال یافتن تعادل بین اطاعت و آزادی باشید.

اگر بیش از حد بر اطاعت نوجوانتان تاکید کنید، ممکن است بتوانید نوجوان خود را در خط مورد نظر خود قرار دهید -- اما به چه قیمتی؟ نوجوانانی که در محیط‌های سفت و سخت بزرگ شده‌اند، فرصت توسعه مهارت‌های حل مسئله یا رهبری را از دست می‌دهند. زیرا شما به جای آنها تصمیم می‌گیرید.

با این حال، نظم و انضباط بسیار کم نیز کمکی نمی کند. نوجوانان و نوجوانان به ساختار و قوانین روشنی برای زندگی نیاز دارند، زیرا شروع به کشف دنیای بیرون می کنند.

به عنوان والدین آنها، این شما هستید که باید ارزش های اصلی خانواده خود را تعیین کنید و آنها را از طریق گفتار و کردار خود در میان بگذارید.

به یاد داشته باشید، نفوذ شما عمیق تر از آن چیزی است که فکر می کنید. بیشتر نوجوانان می گویند که می خواهند زمان بیشتری را با والدین خود بگذرانند. در طول سنین نوجوانی و نوجوانی برای فرزندتان وقت بگذارید. حتی زمانی که نشان داده نمی شود، شما زمینه محکمی را فراهم می کنید که آنها بدانند همیشه می توانند به خانه برگردند.