هر آنچه باید درباره شیوع آنفلوانزا در فصل سرما بدانید

با فرا رسیدن فصل سرما آنفولانزا به صورت مستقیم و غیرمستقیم رشد پیدا می‌کند، این بیماری به وسیله قطرات هوایی ایجاد شده ویروس آنفلونزا توسط عطسه و سرفه سلول های بینی، گلو و ریه را، آلوده می کنند و همچنین با انتقال ویروس زنده از طریق لمس سطوح آلوده (دستگیره در، تلفن همراه، کیبورد و ...) به چشم، بینی یا دهان وارد بدن می شوند.

کد خبر: ۱۳۰۵۱۶۷

تاریخ: ۲۲ آبان ۱۴۰۱ - ۱۶:۲۱

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت و سبک زندگی؛ با خنک تر شدن هوا و شروع فصل پاییز اکثر ما درگیر بیماری فراگیری به اسم آنفولانزا می شویم. برای فرار از این بیماری خودمان را در معرض هوای سرد قرار نمی دهیم چون اعتقاد ما بر این است که هوای سرد باعث بروز سرما خوردگی و آنفولانزا می شود در حالیکه این یک طرز نادرست در مورد آنفولانزا می باشد. در ادامه به دلایلی که باعث شیوع آنفولانزا در فصل سرد می شود اشاره می کنیم:

ویروس هایی که آنفولانزا و سرماخوردگی را تولید می کنند، در هنگامی که رطوبت هوا کم است یعنی در پاییز و زمستان بهتر و بیشتر زنده می مانند.

در زمستان و پاییز چون مردم تمایل بیشتری دارند که در فضاهای سرپوشیده بمانند، همین مسئله و همچنین رعایت نکردن پروتکل های بهداشتی، عامل انتقال ویروس از فردی به فرد دیگر است.

در پاییز و زمستان ، مخاط بینی و دهان خشک تر است، این مسئله در انتقال ویروس آنفولانزا به بدن نقش مهمی دارد.

در فصول سرد با بازگشایی مدارس کودکان در تماس نزدیک با هم هستند، در نتیجه انتقال ویروس آنفولانزا بین کودکان و سپس به خانواده ها و به سطح جامعه بیشتر می شود.

علائم  بالینی آنفولانزا :

تب

لرز

سرفه خشک و مداوم

گلو درد

آبریزش بینی

چشمهای آبکی و قرمز

درد بدن

سردرد

خستگی

اسهال

تهوع و استفراغ

علائم آنفلونزا حدود یک یا سه روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس بروز می کند.

روش های پیشگیری و مراقبت‌های درمانی بیماران مبتلا

رئیس اداره مراقبت مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، درباره راه های انتقال ویروس آنفلوانزا، روش های پیشگیری و مراقبت‌های درمانی بیماران مبتلا، توضیحاتی ارائه داد.

ابراهیم قادری، با بیان اینکه آنفلوانزای انسانی، یک بیماری واگیر بوده و معمولاً به وسیله قطرات تنفسی حاصل از سرفه و عطسه فرد بیمار منتشر می‌شود، در خصوص علائم این بیماری گفت: تب، گلودرد، سرفه و بدن درد به عنوان علائم کلیدی مطرح هستند که سرفه اغلب شدید بوده و برای مدتی ادامه دارد، اما دیگر نشانه‌های بیماری معمولاً بعد از هفت روز بهبود می‌یابند.

وی شروع ناگهانی تب بالا، درد عضلانی و سردرد، خستگی مفرط، ناراحتی گلو و سرفه خشک را از جمله علائم افتراق آنفلوانزا با کووید ۱۹ دانست و افزود: آنفلوانزا در افراد مختلف ممکن است از دیگر بیماری‌های ویروسی دستگاه تنفسی قابل تشخیص نباشد و نشانه‌هایی مانند سرماخوردگی، برونشیت، پنومونی ویروسی و دیگر بیماری‌های حاد غیر قابل افتراق دستگاه تنفسی را نشان دهد و اختلالات دستگاه گوارش شامل تهوع، استفراغ و اسهال نیز بروز کند که در کودکان، نشانه‌های گوارشی ممکن است واضح‌تر باشد.

رئیس اداره مراقبت مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت با اشاره به اینکه ویروس آنفلوانزا ۲۴ ساعت پیش از شروع علائم بیماری در ترشحات دستگاه تنفسی فرد آلوده قابل شناسایی است، گفت: مهم‌ترین راه انتقال ویروس آنفلوانزا در محیط‌های بسته و پر جمعیت مانند اتوبوس یا خوابگاه‌ها، از طریق قطرات تنفسی و هوا بوده و ازآنجایی‌که این ویروس ممکن است ساعت‌ها در شرایط سرد و با رطوبت کم در محیط زنده بماند، انتقال آن از طریق سطوح آلوده به ترشحات فرد بیمار نیز می‌تواند صورت گیرد.

وی افزود: دوره کمون بیماری کوتاه و معمولاً بین یک تا سه روز است و روند دفع ویروس در افراد بالغ بین سه تا پنج روز بعد از بروز نشانه‌های بالینی بیماری است و در کودکان و برخی از موارد، حتی بیشتر از هفت روز پس از بروز علائم نیز می‌تواند ادامه یابد.

قادری افراد بالای ۶۰ سال، ساکنان آسایشگاه‌ها و کارکنان آنها، مبتلایان به بیماری‌های مزمن قلبی‌عروقی، متابولیک، کبدی، کلیوی و خونی و بیماری‌های مختل‌کننده سیستم تنفسی را از جمله افراد در معرض خطر ابتلاء به آنفلوانزای انسانی دانست و ادامه داد: خانم‌های بارداری که سه ماه دوم و سوم حاملگی آنان مقارن با فصل شیوع آنفلوانزا است، کودکان و نوجوانان ۶ ماهه تا ۱۸ ساله‌ای که تحت درمان طولانی‌مدت با آسپرین هستند و کودکان ۶ ماه تا ۵ سال نیز در معرض خطر ابتلاء به این بیماری هستند.

وی همچنین یادآور شد: کارمندان مراکز ارائه کننده خدمات بهداشتی و درمانی و نیروهای درمانی خدمت‌دهنده در منازل افراد در معرض خطر و اعضای خانواده این افراد، از جمله کودکان آنها، دامپزشکان و دیگر مشاغل خاص و افراد کلیدی جامعه نیز به‌دلیل قرارگیری در معرض تماس با ویروس آنفلوانزای انسانی، در خطر ابتلاء هستند.

رئیس اداره مراقبت مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت در خصوص اقدامات احتیاطی برای تماس‌های نزدیک و خانگی با فرد بیمار یا مشکوک به آنفلوانزا گفت: این افراد باید با استفاده از ماسک، شستشوی کامل دست‌ها با آب و صابون به مدت ۳۰ ثانیه پس از هر تماس یا آلودگی احتمالی، تهویه مناسب اتاق‌ها، استفاده‌نکردن از ظروف غذاخوری مشترک و پرهیز از تماس چهره‌به‌چهره، از خود مراقبت کنند.

وی تاکید کرد: در موارد تماس با بیمار یا تماس در محیط‌های بسته، شامل خانه، خانواده، بیمارستان و دیگر مراکز نگهداری یا سرویس‌های نظامی، باید روزانه درجه حرارت کنترل و علائم بیماری تا هفت روز پس از آخرین تماس پیگیری شده و در موارد تماس نزدیک و خانگی، در صورت مشاهده تب بالای ۳۸ درجه و سرفه، تنگی نفس یا سایر علائم، باید بلافاصله با نظر پزشک تست‌های تشخیصی و درمان آغاز شود.

قادری، رعایت آداب بهداشت فردی و اجتماعی را از اصولی‌ترین اقدام پیشگیرانه در بیماری‌های واگیر تنفسی، به ویژه آنفلوانزا دانست و گفت: اجتناب از لمس چشم‌ها، بینی و دهان با دست‌های آلوده، رعایت حداقل فاصله یک متر با افراد بیمار، توجه به خواب کافی و تغذیه مناسب، نوشیدن مایعات کافی و کاهش اضطراب، توصیه‌های عمومی برای پیشگیری از ابتلاء به آنفلوانزا هستند.

رئیس اداره مراقبت مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت در خصوص واکسن نیز گفت: واکسن آنفلوانزا برای گروه‌های در معرض خطر که ابتلاء به این بیماری در آنان با عواقب و عوارض سنگین‌تری همراه است و نیز گروه‌هایی که به‌دلیل مشاغل خاص، بیشتر در معرض تماس با ویروس آنفلوانزا و ابتلاء به بیماری قرار دارند، توصیه و تجویز می‌شود که شرایط مناسب نگهداری آن، در دمای دو تا هشت درجه سانتی‌گراد و در طبقه میانی یخچال مخصوص واکسن است.

وی سپس توصیه‌هایی را برای مبتلایان به بیماری‌های تنفسی واگیر، از جمله آنفلوانزا مطرح کرد: پوشاندن دهان و بینی ترجیحاً با ماسک یکبار مصرف یا دستمال کاغذی در هنگام عطسه و سرفه، استفاده از ماسک مناسب و دفع بهداشتی آن، نوشیدن آب و مایعات کافی، اقامت در منزل و حضور نیافتن در اماکن پرجمعیت و محل کار و به حداقل رساندن تماس‌ها تا رفع علائم حاد بیماری، پرهیز از دست‌دادن، روبوسی کردن و در آغوش گرفتن دیگران، استراحت کافی و مراجعه به پزشک و پرهیز از خوددرمانی و مصرف خودسرانه داروهای آنتی بیوتیک که روی بیماری‌های ویروسی تأثیری ندارند، مهم‌ترین اقداماتی است که بیماران باید برای بهبودی خود و پیشگیری از ابتلای اطرافیان به بیماری، انجام دهند.