نویسنده کتاب «کاش برگردی» مطرح کرد؛

روایت سوم شخص مادران شهدا کمتر به کار گرفته شده است

محمد رسول ملاحسنی نویسنده کتاب «کاش برگردی» گفت: به روایت از همسران شهدا و خود شهدا به زبان سوم شخص پرداخته شده، اما از زبان مادر شهید این روایت‌ها کمتر است.

کد خبر: ۱۳۰۵۷۶۴

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۴۰۱ - ۰۹:۰۴

به گزارش پایگاه خبری دانا یازدهمین جلسه از فصل سوم قرار سه‌شنبه‌های انتشارات شهید کاظمی با محوریت نقد و بررسی کتاب «کاش برگردی» با حضور محمد رسول ملاحسنی به‌عنوان نویسنده و پدر و مادر شهید مدافع حرم زکریا شیری عصر سه‌شنبه در مجتمع ناشران شهر قم برگزار شد.

ملاحسنی در ابتدای این جلسه گفت: استقبال خوبی که از «کتاب یادت» باشد که روایت زندگی عاشقانه شهید حمید سیاهکالی مرادی است و تأییدی که مقام معظم رهبری بر کتاب در جلسه با اعضای مجلس خبرگان داشتند و فرمودند که «داستان قهرمان کتاب یادت باشد باید در تاریخ ثبت بشود»، کار را برای من سخت کرد. خیلی سخت بود سراغ سوژه‌ای بروم که ادامه دهنده این مسیر باشد.

وی اظهار کرد: یک سوالی که معمولاً مخاطبان کتاب «یادت باشد» از من می‌پرسند این است که چه‌طور شخصیتی مثل قهرمان «کتاب یادت باشد» شهید حمید سیاهکالی به چنین درجه‌ای از دقت و مراقبه می‌رسد که این‌همه در جزئیات زندگی دقیق می‌شود. صحنه آشنایی ما با شهید سیاهکالی شاید زمانی است که شخصیتش شکل گرفته است. او در عنفوان جوانی است و شاید از لحظه‌ای که ما با شهید آشنا می‌شویم تا لحظه شهادت، دو سه سال در کتاب روایت می‌شود؛ و این سوال به‌جایی است؛ اینکه شهید تا این حد در زندگی دقت‌نظر دارد که مثلاً اول صبح موتور را خاموش تا سر کوچه ببرد تا مزاحم خانواده و همسایه‌ها نباشد.

ملاحسنی افزود: فکر می‌کنم جواب این سوال در کتاب «کاش برگردی» بود. احساسم این است که با همه گفتگو‌هایی که با خانوده‌های معظم شهدا داشتم، به این نتیجه رسیدم که یکی از علت‌العلل شهادت این شهدا پدر و مادر آن‌ها هستند. نوع نگاه و نوع تربیتشان در خلق این اتفاق مؤثر بوده است. برای همین اصرار داشتم که برخلاف کتاب «یادت باشد» که از دوره جوانی شهید صحبت کردم، در کتاب «کاش برگردی» روی این موضوع تأکید کنم و برای همین ماجرا از کودکی شهید شروع می‌شود.

وی گفت: سختی‌هایی که پدر و مادر برای تربیت این فرزندان کشیدند و فضای خاصی که ما در کتاب مشاهده می‌کنیم که والدین شهید در یک فضای کوچک، زندگی کارگری، اما آبرومند فرزندانشان را بزرگ کردند، به‌ویژه دقت‌نظری که نسبت به بیت‌المال داشتند قابل تحسین است. تلاش کردم در کتاب «کاش برگردی» به این سوال پاسخ دهم که شهدا چه‌طور به این درجه از ایثار و در نهایت شهادت رسیدند.

ملاحسنی یکی از ویژگی‌های کتاب «کاش برگردی» را انتخاب راوی بیان کرد و افزود: روایت از همسران شهدا و روایت از خود شهدا به زبان سوم شخص خیلی زیاد داریم؛ اما از زبان مادر شهید خیلی کم داشتیم. ان‌شاءالله که این کتاب مادرانه توانسته باشد گوشه‌ای از آن مسیری که مادران و پدران شهدا شروع کردند تا به این فرزندان بالنده برسند را خوب روایت کرده باشد.

وی در ادامه با طرح این سوال که چرا درباره شهدای مدافع حرم کتاب می‌نویسیم گفت: کل زمانی که شهید سیاهکالی و شهید شیری در جبهه سوریه حضور داشتند فقط چهارده روز بود. ۲۰ آبان اعزام و ۴ آذر به شهادت می‌رسند. در این ۱۴ روز هم اتفاق خاصی نمی‌افتد. هر دو شهید در یک شب و در یک ساعت و با هم شهید می‌شوند. اگر بخواهیم براساس تعریفی که در ادبیات پایداری وجود دارد روایت بنویسیم، طبیعتاً باید سراغ خاطرات حضور در جبهه شهدا برویم و مدت زمانی که در دوره آموزشی طی کردند. اما بنا به فرمایش مقام معظم رهبری اگر قرار است فتح قله را روایت کنیم، باید اتفاقات دامنه را هم بیان کنیم. این دامنه همان پشت جبهه است. همان روز‌هایی است که با پدر و مادر و بین ما زندگی می‌کردند.

ملاحسنی افزود: من سه ارتباط را به‌ویژه در شهدای مدافع حرم خیلی خاص دیدم. ارتباط با خدا، ارتباط و احترام عجیب به والدین و ارتباط، رابطه اجتماعی و دستگیری اطرافیان و افراد نیازمند. این سه محور، سه راه اصلی و سه راه میانبری بود که شهدا برای رسیدن به هدفشان به آن توجه داشتند.

در ادامه مادر شهید شیری به بیان خاطراتی از فرزندش پرداخت و در پایان ضمن تقدیر از نویسنده و پدر و مادر شهید شیری، به قید قرعه به سه نفر از حضار کتاب «کاش برگردی» اهدا شد.