نکات مهمی که زمان جدا کردن محل خواب کودک باید رعایت کنیم

یکی از مراحل رشد و تربیت کودک، جداکردن مکان خواب او از والدین است. خیلی‌ از روان شناسان بر سر سن مناسب این کار اختلاف‌نظر دارند. بعضی‌ها معتقدند این اتفاق باید هرچه زودتر رخ دهد، ‌حتی چندماه بعد از تولد و حتی اگر کودک نیازمند شیرخوردن شبانه بود، مادر به سراغ جای خوابش رفته، به او شیر داده و دوباره برگردد.

کد خبر: ۱۳۰۶۴۱۷

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۴۰۱ - ۲۰:۳۳

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت و سبک زندگی؛ جدا کردن محل خواب کودکان از والدین باید تا سن سه سالگی به خاطر راحتی طرفین صورت پذیرد. فرزند شما باید تا سنی در کنار شما بخوابد که نتواند نیاز‌های اولیه خود را برطرف نماید و از لحاظ روحی و عاطفی بشدت بوجود شما وابستگی دارد.

اگر کودک شما در سن ۵ سالگی به بالا قرار دارد و حاضر نمی‌شود به اتاق خودش برود، می‌توانید با کمک روانشناس و بهره‌گیری از مشاور پروژه جدا کردن محل خواب کودکان از والدین را آغاز کنید.

قطعاً همه شما وابستگی‌های بی‌شمار یک نوزاد به پدر و مادر و به خصوص مادر را درک خواهید کرد. وابستگی‌هایی که پدر و مادر را به گونه‌ای عاطفی وادار می‌سازد تا از نوزاد مراقبت کرده و نیاز‌های او را مرتفع گردانند. اما گاهی اوقات با بکار‌گیری روش‌هایی خارج از اسلوب صحیح رفتاری، کودکان بیش از آن‌چه که باید به پدر و مادر وابسته می‌شوند و همین سبب می‌شود تا آن‌ها مدت بیشتری در حریم پدر و مادر خود سکنی داشته باشند!

حضور بیش از اندازه فرزندان در اتاق خصوصی والدین، ممکن است باعث سردی میان پدر و مادر شده و حتی زمینه ساز بروز اختلافات و برخورد‌های نامناسبی میان آنان گردد. از این روست که اهمیت جدا سازی محل خواب کودکان از اتاق والدین به یک ضرورت تبدیل خواهد شد.

برخی هم معتقدند نباید کودک را تحت‌فشار قرار داد و تا زمانی که خودش تمایل به جدا خوابیدن ندارد او را مجبور نکرد. بهترین راهکار، توجه به نیاز‌های کودک و توانمندی‌های او در خوابیدن جداگانه است که در عین حال آسیب جدی روحی هم تهدیدش نکند.

نوع خواب کودک، ‌نیازمند حضور والدین

نگاه حد وسط و متعادل در این‌خصوص معتقد است حدود سن 4سالگی، ‌زمان مناسبی برای مستقل خوابیدن کودک است. البته اگر کودکی زودتر از این سن تمایل در استقلال خواب شبانه داشته باشد به‌هیچ‌عنوان نباید مانع او شد. عواملی همچون شیر خوردن کودک که تا 2سالگی وجود دارد، از پوشک گرفتن او که تا حدود 3سالگی است ازجمله عواملی است که امکان خواب مستقل کودک را فراهم نمی‌کند.

از طرفی نوع خواب کودکان در سن زیر 3سال نیز به‌گونه‌ای است که به حضور مادر یا پدر در کنار خود نیاز دارند و اگر این نیاز تامین نشود، ‌کودک آسیب خواهد دید. به‌گفته روانشناسان، خواب کودک 2مرحله دارد؛ ‌مرحله سبک و عمیق که چشم‌ها نیمه‌بسته است، ‌بدن پیچ‌وتاب می‌خورد و حرکات تنفسی نامنظم است. در مرحله عمیق اما بدن آرام و تنفس منظم است و دست و پاها در 2طرف بدن رها می‌شوند.

۸۰درصد خواب کودکان سبک است و تا ۳سالگی، ۸۰درصد خواب عمیق می‌شود و این پدیده از الطاف‌الهی است تا کودک در خواب سبک بتواند در برابر سرما، گرسنگی، گرفتگی بینی و قطع تنفس عکس‌العمل نشان دهد. کودکان، دائم از مرحله خواب سبک به عمیق و برعکس در حال تغییرند و این تغییر دائم، دفعات بیداری و نتیجه دفعات زمان آسیب‌پذیری را بیشتر می‌کند. وجود مادر کنار کودک می‌تواند انتقال از خواب سبک به عمیق را با شیردهی یا نوازش و لالایی راحت‌تر کند و درصورت عدم‌حضور مادر، انتقال، به راحتی انجام نمی‌شود و کودک گریه‌های عصبی سر خواهد داد.

خواب مستقل و اضطراب جدایی

کودک منبع پاسخگویی نیازهایش را اول مادر و در درجه بعد پدر می‌داند. از طرف دیگر باید نیازهای زیستی و روانی کودک به سرعت پاسخ داده شود. وقتی کودک در اتاقی جداگانه خوابانده شود، وقتی شب می‌شود، زمان زیادی طول می‌کشد تا مادر کنار او بیاید. همین زمان باعث ایجاد ترس و اضطراب در کودک می‌شود. از طرفی دیگر سن اضطراب جدایی کودک بین 6ماهگی تا حدود 3سالگی است و جدایی هنگام خواب می‌تواند این مشکلات را بیشتر کند.

راهکارها و نکاتی مهم در جدا کردن محل خواب کودک

حالا که سن مناسب کودک برای خواب مستقل فرارسیده می‌توان با کمک راهکارهایی این دوران را برای کودکان راحت‌تر و جذاب‌تر جلوه داد. پیش از آن نیز لازم است والدین نکاتی را عایت کنند. اتاق یا محل خواب کودک باید برایش جذاب باشد. می‌توان تا قبل از سن جدا کردن جای خواب، ‌تخت و کمد مستقل برای کودک تهیه نکرد و با فرارسیدن زمان جدا کردن، با تهیه تخت و کمد، این اتفاق را برای کودک جذاب و خوشایند نشان داد.

اگر اتاق مجزایی در خانه برای کودک وجود ندارد، می‌توان وسایل و تجهیزات خواب او را در گوشه‌ای دنج و مناسب از خانه یا حتی اتاق والدین قرار داد به‌گونه‌ای که حس فضایی جدا و مستقل به کودک القا کند. وسایل و تجهیزات خواب کودک را با سلیقه و انتخاب خودش تهیه کنید، ‌شاید انتخاب بعضی رنگ‌ها و نقش‌های کار شده روی بالش و پتوی کودک، برای فرزند شما ناخوشایند باشد.

در هنگام خواب، ‌چراغ کوچکی را در نزدیکی اتاق فرزندتان روشن بگذارید. در شب‌های اول بهتر است در کنارش باشید و برایش کتاب بخوانید و به او بگویید که وقتی خوابش برد شما هم به تخت خودتان می‌روید. یادتان باشد از سرزنش کردن کودک یا به‌کاربردن عبارات تند بپرهیزید و دائم او را با انواع ترفندهای ساده تشویق کنید. اگر کودک نیمه‌شب به اتاق شما آمد، ‌با آرامش او را به محل خواب خودش هدایت کنید.

‌ترس‌های کودک را جدی گرفته و برای رفع آن در کنارش قرارگیرید و آن را حل کنید. در نهایت اینکه جدا کردن جای خواب کودک، مرحله مهم و بزرگی است. اگر برای رسیدن به هدف، عجله کنید نتایج خوبی نخواهید گرفت، با قدم‌های کوچک پیش روید تا در کمترین زمان به بهترین نتیجه برسید.