اوتیسم چیست و از چه سنی قابل تشخیص است؟

اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک اصطلاح گسترده است که برای توصیف گروهی از اختلالات رشدی عصبی استفاده می شود. این اختلالات با مشکلات ارتباطی و تعامل اجتماعی مشخص می شوند. علائم ابتلا به اوتیسم از ۱۸ ماهگی قابل تشخیص و شامل موارد مختلفی ازجمله تغییر در لحن صداست.

کد خبر: ۱۳۰۸۳۰۰

تاریخ: ۱۴ دی ۱۴۰۱ - ۱۰:۵۴

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت و سبک زندگی؛ افراد مبتلا به ASD اغلب علائم یا الگو های رفتاری محدود ، تکراری و کلیشه ای را نشان می دهند.

ASD فارغ از نژاد ، فرهنگ یا پیشینه اقتصادی در افراد مختلف در سراسر جهان یافت می شود. اوتیسم در پسران بیشتر از دختران اتفاق می افتد ، با نسبت 4 مرد به 1 زن. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد موارد ASD رو به افزایش است. برخی این افزایش را به عوامل محیطی نسبت می دهند. با این حال ، متخصصان درباره ی اینکه آیا افزایش واقعی موارد وجود دارد یا اینکه فقط تشخیص های مکرری اتفاق می افتد، بحث می کنند.

انواع مختلف اوتیسم چیست؟

DSM (راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی) توسط انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) منتشر شده است و برای تشخیص انواع اختلالات روانپزشکی توسط پزشکان استفاده می شود. پنجمین و جدید ترین نسخه DSM در سال 2013 منتشر شد. DSM-5 در حال حاضر پنج زیرگروه ASD یا نمونه های خاص را شناسایی کرده است.که عبارتند از:

با یا بدون همراهی اختلالات فکری

با یا بدون اختلال زبان

مرتبط با یک بیماری پزشکی یا ژنتیکی شناخته شده یا یک عامل محیطی

همراه با اختلال عصبی ، روانی یا رفتاری دیگر

با کاتاتونیا (جمود خلسه ای)

یک فرد می تواند یک یا چند تا از این موارد تشخیصی را داشته باشد.

قبل از DSM-5 ، برای افراد در طیف اوتیسم ابتلا به یکی از اختلالات زیر تشخیص داده می شد:

اختلال اوتیسم

سندرم آسپرگر (Asperger’s syndrome)

اختلال فراگیر رشد طبقه‌ بندی نشده (PDD-NOS)

اختلال از هم گسیختگی کودکی

توجه به این نکته مهم است که شخصی که یکی از این تشخیص های قبلی را دریافت کرده است ، تشخیص خود را از دست نداده و نیازی به ارزیابی مجدد ندارد. مطابق گفته DSM-5 ، تشخیص گسترده تر ASD اختلالاتی مانند سندرم آسپرگر را در بر می گیرد.

علائم اوتیسم چیست؟

علائم اوتیسم معمولاً در اوایل کودکی ، بین 12 تا 24 ماهگی مشهود است. با این حال ، علائم ممکن است زود تر یا دیر تر ظاهر شوند. علائم اولیه ممکن است شامل تاخیر قابل توجه در زبان یا پیشرفت اجتماعی باشد. DSM-5 علائم اوتیسم را به دو دسته تقسیم می کند: مشکلات ارتباط و تعامل اجتماعی ، و الگو های محدود یا تکراری از رفتار یا فعالیت ها.

مشکلات ارتباط و تعامل اجتماعی شامل موارد زیر است:

مسائل مربوط به ارتباطات ، از جمله مشکلات به اشتراک گذاری احساسات ، به اشتراک گذاشتن علایق یا حفظ مکالمه قبلی و بعدی

مشکلات ارتباط غیر کلامی ، مانند مشکل در حفظ ارتباط چشمی یا خواندن زبان بدن

دشواری در توسعه و حفظ روابط

الگو های محدود یا تکراری از رفتار یا فعالیت ها شامل موارد زیر است:

حرکات تکراری ، جنبیدن یا الگو های گفتاری

پایبندی سفت و سخت به روال ها یا رفتار های خاص

افزایش یا کاهش حساسیت به اطلاعات حسی خاص از محیط اطراف خود ، مانند واکنش منفی به یک صدای خاص

علائم یا دغدغه های ثابت

علائم ابتلا به اوتیسم از چند ماهگی قابل تشخیص است؟

موسسه تحقیقات اوتیسم توصیه می‌کند، اگرچه تشخیص این بیماری به پزشک نیاز دارد، اما والدین و مراقبان باید از علائم آن آگاه باشند. کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است علائم اجتماعی، ارتباطی و رفتاری مختلفی داشته باشند.

به گفته این موسسه که مقر آن در کالیفرنیاست، این علائم می‌تواند شامل مشکل در برقراری ارتباط با افراد دیگر باشد که اغلب در اوایل کودکی آشکار می‌شود.

یک متخصص واجد شرایط قادر است هرگونه تاخیر در رشد گفتار و ارتباطات غیرکلامی را ارزیابی کند.علائم ابتلا به اوتیسم از ۱۸ ماهگی قابل تشخیص و شامل موارد مختلفی ازجمله تغییر در لحن صداست.

سرنخ دیگر می‌تواند لحن صدا باشد. به گفته این موسسه، برخی از افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است در تنظیم یا تعدیل لحن صدای خود مشکل داشته باشند. آنان ممکن است خیلی بلند، خیلی آرام یا با صدایی یکنواخت صحبت کنند.

تماس چشمی ضعیف یا اجتناب از تماس چشمی، یکی دیگر از علائم رایج است. کودک مبتلا به اوتیسم همچنین ممکن است در تشخیص و استفاده از حالات چهره، حرکات فیزیکی و زبان بدن کلی مشکل داشته باشد.

رفتار‌های تکراری نشانه‌های رفتاری رایجی هستند که می‌تواند شامل چرخیدن یا تکان دادن دست‌ها و بازو‌ها یا گرفتن انگشتان در مقابل چشمانشان باشد.

کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است با اسباب‌بازی‌ها یا اشیاء دیگر به روش‌های غیر معمول بازی کنند؛ شامل چرخاندن مکرر کلید‌ها یا چرخاندن خستگی‌ناپذیر سکه‌ها باشد.

رفتار‌های تشریفاتی، مانند خوردن غذا‌های یکسان در هر وعده غذایی یا ناراحت شدن خیلی زود پس از هر تغییری در برنامه‌ها می‌تواند نشانه دیگری باشد.

برخی از افراد در طیف اوتیسم ممکن است با کوبیدن سر خود به دیوار، گاز گرفتن دست یا خاراندن پوست خود آسیب ببینند. این موسسه خاطرنشان کرد که رویکرد‌های پزشکی، حسی، تغذیه‌ای و رفتاری زیادی برای درمان این رفتار‌ها وجود دارد.اگر فرزند درگیر خودآزاری است، والدین باید فوراً با پزشک کودک خود صحبت کنند.

شرایط خاصی می‌تواند با اوتیسم ازجمله تشنج، حساسیت‌های حسی، اضطراب، اختلالات خواب و اختلالات گوارشی، متابولیک و سیستم ایمنی همراه شود.برای کمک به تشخیص اوتیسم و درمان رفتار‌ها و شرایط، همزمان با پزشک تماس بگیرید.

بزرگسالانی که این علائم را دارند نیز ممکن است مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شوند که احتمالا به دلیل افزایش آگاهی و غربالگری است.