چگونه می توانیم انتقال ابری را به درستی انجام دهیم؟

اگر می‌خواهید انتقال ابری را به درستی انجام دهید، باید با یک حقیقت ناخوشایند کنار بیایید: محیط‌های ابری یا ترکیبی، پل متحرک بین مرکز داده شما و اینترنت را کاهش می‌دهند و این باعث ایجاد فرصت و همچنین خطر امنیتی می‌شود.

کد خبر: ۱۳۰۸۳۸۹

تاریخ: ۱۶ دی ۱۴۰۱ - ۱۱:۰۲

تقی حسن زاده، پایگاه خبری دانا، سرویس دانش و فناوری؛ بسیاری از شرکت هایی که به محیط های ترکیبی یا چند ابری مهاجرت می کنند، شبکه ای را به دست می آورند که انعطاف پذیرتر، خودکارتر، مقرون به صرفه تر و ایمن تر است. اما چیزهای زیادی برای از دست دادن وجود دارد. مهاجرت های ناموفق، کنترل و دید شبکه را کاهش می دهد، مشکلات مسیریابی را تشدید می کند، تحول دیجیتال را مختل می کند و امنیت را به خطر می اندازد.

اگر می خواهید شانس خود را برای یک انتقال داده موفق افزایش دهید، اهمیت معماری شبکه را نادیده نگیرید.

بسیاری از شرکت‌ها زیرساخت‌ها و ابزارهای ضروری (سرویس‌های DDI) را که ارتباطات شبکه را فعال می‌کنند، نادیده می‌گیرند. DDI شامل سیستم نام دامنه (DNS)، پروتکل پیکربندی میزبان پویا (DHCP) و مدیریت آدرس IP  ‪(IPAM)‬ است. خدمات DDI برای مسیریابی و ایجاد اتصالات شبکه  در محل یا در فضای ابری  ضروری هستند. مهاجرت ابری بدون ارزیابی مجدد نقش خدمات DDI در شرکت شما نمی تواند موفقیت آمیز باشد.

تحلیل سنگ بستر است(Analysis is the bedrock)

یک مهاجرت موفق  (مانند بازسازی خانه)  با تجزیه و تحلیل محیط فعلی شما آغاز می شود. دانستن نحوه عملکرد DNS/DHCP در محیط شما و همچنین شناسایی فناوری‌ها و ادغام‌های مجاور، وضعیت امنیتی و فرآیندهای تجاری یک مرحله ضروری است. این مانع از همه شگفتی ها در طول مهاجرت نمی شود، اما می تواند کمک کند.

پرتره ای از شبکه ایده آل خود را ترسیم کنید(Paint me a portrait of your ideal network)

در مرحله بعد، چالش‌های مربوط به معماری شبکه فعلی خود را ترسیم و بررسی کنید. ذینفعان باید با چشم اندازی از زیرساخت های ایده آل خود وارد شوند. باید مشخص کنید که چه چیزهایی را نمی خواهید در شبکه جدید خود ببینید، می خواهید از چه چیزی جلوگیری، بهبود و بهینه سازی کنید  و چگونه انتظار دارید که ابر به کمک شما بیاید.

انعطاف پذیری بسیاری از شرکت ها را به مهاجرت ابری سوق می دهد. این ممکن است پس از قطعی های فلج کننده رخ دهد که تجربیات کاربر و عملیات تجاری را مختل می کند. اما کارایی و ابتکارات جدید فناوری اطلاعات که می تواند توافقات سطح خدمات را کاهش دهد نیز از عوامل هستند.

شمول برای مهاجرت موفق اهمیت دارد(Inclusion matters for successful migrations)

عامل دیگری وجود دارد که اغلب نادیده گرفته می شود درحالی که  شامل نکردن سهامداران مناسب می تواند مهاجرت ابر را از مسیر خارج کند. در یک محیط داخلی، ذینفعان اصلی مرکز داده یا تیم شبکه بودند. مهاجرت‌های ابری موفقیت‌آمیز نیاز به گنجاندن دارند. سایر واحدهای تجاری، صاحبان برنامه‌ها، توسعه‌دهندگان، تیم‌های انطباق و ریسک باید هماهنگ شوند و درگیر شوند. این کار را به درستی انجام دهید و هر ذینفع آنچه را که نیاز دارد به دست می آورد. اگر اشتباه انجام دهید ، مهاجرتی خواهید داشت که متوقف می شود یا بی پایان می ماند.

سازگاری با ابر(Adapting to the cloud)

تمام این آماده سازی و تجزیه و تحلیل برای جلوگیری از یک سناریوی بد تکرار محیط موجود در فضای ابری انجام می شود.

دلیل این موضوع این است که برخی از سرویس های ابری به DNS بومی ابری مانند AWS Route 53 یا Azure DNS نیز نیاز دارند. استقرار سرورهای DNS در محیط های ابری کمکی نخواهد کرد. DNS در فضای ابری متفاوت از درون محل کار می کند. چندین منطقه وجود دارد و هر VPC/VNET در آن منطقه دارای DNS خاص خود است. گاهی اوقات این دامنه ها با هم همپوشانی دارند که منجر به پیچیدگی بیشتر می شود. پیچیدگی که با اضافه کردن لینک های خصوصی و نقاط پایانی افزایش می یابد.

رویکرد ایده‌آل استفاده از DNS بومی ابری برای سرویس‌های ابری و سرورهای DNS مستقر در ابر برای سرویس دهی به شعب و مراکز داده است. اما هدف نهایی یک لایه وضوح یکپارچه برای کل محیط است. اینگونه است که شما یک منبع حقیقت واحد ایجاد می کنید و شبکه را با دید کامل مدیریت می کنید.

اینجا جایی است که شما به ذهن های خلاق یا معماران راه حل نیاز دارید. آنها پلی از زمان حال شما به آینده شما طراحی می کنند. با معماری سطح بالا شروع می شود. این طرح مشخص می کند که چه زیرساخت هایی باید به فضای ابری منتقل شوند، چه چیزی در محل باقی می ماند و چگونه همه چیز با هم کار می کند (در حالی که DNS و DHCP را در نظر می گیریم). سپس نوبت به جمع‌آوری بازخورد از ذینفعان، تنظیمات و ایجاد یک معماری سطح پایین که برای بازرسی آماده است می‌رسد.

برنامه ریزی برای انتقال داده ها(Planning for data migration)

خطرات مهاجرت زیادی وجود دارد. به همین دلیل است که جمع‌آوری و ادغام داده‌ها  از مدل‌های IP گرفته تا دامنه‌ها و سوابق DNS، محدوده‌ها و رزروهای DHCP و موارد دیگر  بسیار مهم است. اما پاک کردن داده ها نیز به گونه ای است که برای استفاده در محیط جدید بهینه شود.

مهاجرت بدون توقف(Zero-downtime migration)

بسیاری از مهاجرت ها ابتدا به باطن می پردازند. یک رویکرد بهتر این است که با در اختیار گرفتن DNS رو به مشتری در زیرساخت موجود شروع کنید. این امر جابجایی از محیط قدیمی را آسان تر می کند و اختلال را برای برنامه ها و کاربران به حداقل می رساند.

پشتیبانی پس از مهاجرت(Post-migration support)

محیط جدید باید برای مکان یابی دستگاه ها یا کاربرانی که در شبکه قدیمی گیر کرده اند نظارت شود. ممکن است چیزهایی از قلم افتاده باشد و داشتن پشتیبانی برای عیب یابی، افزایش دانش خود در مورد DDI و فعال کردن شبکه شما برای پشتیبانی از کسب و کار بسیار مهم است.