هر آن چیزی که لازم است درباره داروی بوپروپیون بدانیم

بوپروپیون بعضی مواقع برای درمان دوره‌های افسردگی در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی (اختلال افسردگی شیدایی؛ بیماری که باعث دوره‌های افسردگی، دوره‌های شیدایی و سایر خلق‌وخوهای غیرطبیعی می‌شود) و برای درمان اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD؛ مشکل بیشتر تمرکز) استفاده می‌شود.

کد خبر: ۱۳۱۰۶۸۶

تاریخ: ۲۴ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۰:۲۰

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت و سبک زندگی؛ بوپروپیون یک داروی ضد افسردگی است که اختلال افسردگی اساسی (MDD)، اختلال عاطفی فصلی (SAD) را درمان می کند و برای کمک به افراد برای ترک سیگار استفاده می شود. تصور می شود که این دارو با تغییر سطوح برخی از مواد شیمیایی در مغز کار می کند.

مارک بوپروپیون Zyban برای کمک به ترک سیگار استفاده می شود و سایر مارک های بوپروپیون ممکن است برای MDD یا SAD استفاده شود.

بوپروپیون همچنین ممکن است برای اهدافی که در این راهنمای دارویی ذکر نشده استفاده شود.

نکاتی که قبل از مصرف این دارو باید بدانیم

اگر در 14 روز گذشته از مهارکننده های MAO استفاده کرده اید از بوپروپیون استفاده نکنید. ممکن است یک تداخل دارویی خطرناک رخ دهد. مهارکننده‌های MAO شامل موارد زیر هستند:

ایزوکاربوکسازید

لینزولید

تزریقی متیلن بلو

فنلزین

رازاگیلین

سلژیلین

ترانیل سیپرومین

از مهارکننده های MAO در 14 روز قبل یا 14 روز پس از مصرف بوپروپیون استفاده نکنید. ممکن است یک تداخل دارویی خطرناک رخ دهد. مهارکننده های MAO عبارتند از ایزوکاربوکسازید، لینزولید، فنلزین، رازاگیلین، سلژیلین و ترانیل سیپرومین.

هشدارها

اگر دچار تشنج یا اختلال در خوردن هستید، یا اگر به طور ناگهانی مصرف الکل، داروهای تشنج یا آرامبخش ها را متوقف کرده اید، نباید بوپروپیون مصرف کنید. اگر از Wellbutrin برای افسردگی استفاده می کنید، Zyban را نیز برای ترک سیگار مصرف نکنید.

از بوپروپیون در 14 روز قبل یا 14 روز پس از استفاده از یک مهارکننده MAO مانند ایزوکاربوکسازید ، لینزولید، تزریق متیلن بلو، فنلزین، رازاگیلین، سلژیلین یا ترانیل سیپرومین استفاده نکنید.

برخی از جوانان در اولین مصرف یک داروی ضد افسردگی افکار خودکشی دارند. نسبت به تغییرات خلقی یا علائم خود هوشیار باشید. هر گونه علائم جدید یا تشدید شده را به پزشک خود گزارش دهید.مانند:

تغییرات خلق و خو یا رفتار

اضطراب

حملات پانیک

مشکلات خواب

تحریک پذیری

بی قراری زیاد

افکار خصمانه

پرخاشگری

بیش فعالی(ذهنی یا فیزیکی)

افسردگی بیشتر یا داشتن افکار خودکشی

بوپروپیون ممکن است باعث تشنج شود، به خصوص در افراد مبتلا به شرایط خاص پزشکی یا هنگام استفاده از داروهای خاص. در مورد تمام شرایط پزشکی خود و داروهایی که استفاده می کنید به پزشک خود بگویید.

این دارو را برای درمان بیش از یک بیماری در یک زمان مصرف نکنید. اگر برای افسردگی بوپروپیون مصرف می کنید، برای ترک سیگار نیز از مصرف این دارو خودداری کنید.

برای اطمینان از بی خطر بودن این دارو برای شما، اگر تجربه ی موارد زیر را داشته اید حتما با پزشک خود مشورت کنید:

آسیب به سریا نخاع، تشنج یا تومور مغزی

گلوکوم

بیماری قلبی، فشار خون بالا یا حمله قلبی

دیابت

بیماری کلیه یا کبد (به ویژه سیروز)

افسردگی، اختلال دوقطبی یا سایر بیماری های روانی

اگر الکل می نوشید

برخی از جوانان در اولین مصرف یک داروی ضد افسردگی افکار خودکشی دارند. در حین استفاده از این دارو، پزشک باید در ویزیت های منظم پیشرفت شما را بررسی کند. خانواده یا سایر مراقبان شما نیز باید نسبت به تغییرات خلق و خو یا علائم شما هوشیار باشند.

اگر باردار هستید از پزشک خود در مورد مصرف این دارو سوال کنید. مشخص نیست که آیا بوپروپیون به نوزاد متولد نشده آسیب می رساند یا خیر. با این حال، اگر مصرف داروی ضد افسردگی خود را متوقف کنید، ممکن است دچار عود افسردگی شوید. اگر باردار شدید فورا به پزشک خود اطلاع دهید. بدون نظر پزشک مصرف بوپروپیون را شروع یا قطع نکنید.

ممکن است هنگام استفاده از این دارو، شیر دادن با شیر مادر بی خطر نباشد. در مورد هر خطری از پزشک خود سوال کنید.

استفاده از بوپروپیون توسط افراد کمتر از 18 سال تایید نشده است.

چگونه باید بوپروپیون مصرف کنم؟

بوپروپیون را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کنید. تمام دستورالعمل های روی برچسب نسخه خود را دنبال کنید. این دارو را در مقادیر بیشتر یا کمتر و یا بیشتر از مقدار توصیه شده مصرف نکنید. مصرف بیش از حد این دارو می تواند خطر تشنج را افزایش دهد.

قرص با رهش طولانی مدت را له نکنید، نجوید یا نشکنید. قرص را به طور کامل قورت دهید.

شما نباید دوز مصرفی خود را تغییر دهید یا مصرف بوپروپیون را به طور ناگهانی قطع نکنید، مگر اینکه در حین مصرف این دارو دچار تشنج شوید. توقف ناگهانی می تواند باعث علائم ناخوشایند ترک شود.

از پزشک خود بپرسید که چگونه با خیال راحت مصرف بوپروپیون را متوقف کنید.

اگر زیبان را برای کمک به ترک سیگار مصرف می کنید، ممکن است تا حدود 1 هفته پس از شروع دارو به سیگار کشیدن ادامه دهید. در هفته دوم درمان، تاریخی را برای ترک سیگار تعیین کنید. اگر پس از استفاده از Zyban به مدت حداقل 7 تا 12 هفته، با مشکل ترک سیگار مواجه شدید، با پزشک خود صحبت کنید.

پزشک شما ممکن است یک محصول جایگزین نیکوتین (مانند چسب یا آدامس) را برای کمک به ترک سیگار تجویز کند. استفاده از محصول جایگزین نیکوتین را در همان روزی که سیگار را ترک کردید یا از محصولات تنباکو استفاده کردید، شروع کنید.

برخی از افرادی که بوپروپیون (ولبوترین یا زیبان) مصرف می‌کنند، فشار خون بالایی دارند که شدید است، به‌ویژه هنگامی که از یک محصول جایگزین نیکوتین (پچ یا آدامس) استفاده می‌کنند. ممکن است لازم باشد فشار خون شما قبل و در طول درمان با بوپروپیون بررسی شود.

هنگامی که سیگار را ترک می کنید ممکن است علائم ترک نیکوتین را داشته باشید، از جمله: افزایش اشتها، افزایش وزن، مشکل در خواب، مشکل در تمرکز، ضربان قلب کندتر، میل به سیگار کشیدن، و احساس اضطراب، بی قراری، افسردگی، عصبانیت، ناامیدی یا تحریک پذیری. این علائم ممکن است با یا بدون استفاده از داروهایی مانند Zyban رخ دهد.

ترک سیگار همچنین ممکن است باعث ایجاد مشکلات جدید یا بدتر سلامت روان مانند افسردگی شود.

این دارو می تواند باعث شود که آزمایش غربالگری دارویی مثبت کاذب داشته باشید. اگر یک نمونه ادرار برای غربالگری دارو ارائه می دهید، به کارکنان آزمایشگاه بگویید که بوپروپیون مصرف می کنید.

اگر یک نوبت را فراموش کنم چه اتفاقی می افتد؟

دوز فراموش شده را به محض یادآوری مصرف کنید. اگر تقریباً زمان نوبت بعدی برنامه ریزی شده فرا رسیده است، نوبت فراموش شده را نادیده بگیرید. برای جبران دوز فراموش شده داروی اضافی مصرف نکنید.

اگر بیش از حد مصرف کنم چه اتفاقی می افتد؟

به دنبال مراقبت های پزشکی اورژانسی باشید. مصرف بیش از حد بوپروپیون می تواند کشنده باشد. علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل سفتی عضلات، توهم، ضربان قلب سریع یا ناهموار، تنفس کم عمق یا غش باشد.

از چه چیزی باید اجتناب کرد

نوشیدن الکل همراه با بوپروپیون ممکن است خطر تشنج را افزایش دهد. اگر به طور منظم الکل می نوشید، قبل از تغییر مقدار مصرف با پزشک خود صحبت کنید. این دارو همچنین می تواند در افرادی که الکل زیاد می نوشند و سپس با شروع مصرف دارو به طور ناگهانی نوشیدن را ترک می کنند، تشنج ایجاد کند.

بوپروپیون ممکن است تفکر یا واکنش شما را مختل کند. اگر رانندگی می کنید یا کاری انجام می دهید که نیاز به هوشیاری دارد، مراقب باشید.

عوارض جانبی بوپروپیون

در صورت داشتن هر یک از این علائم واکنش آلرژیک به بوپروپیون: (کهیر، خارش، تب، غدد متورم، تنفس دشوار، تورم در صورت یا گلو) یا یک واکنش شدید پوستی (تب، گلودرد، سوزش ) کمک فوری پزشکی دریافت کنید. چشم، درد پوست، بثورات پوستی قرمز یا بنفش همراه با تاول و لایه برداری).

هرگونه علائم جدید یا بدتر شدن را به پزشک خود گزارش دهید، مانند: تغییرات خلق و خو یا رفتار، اضطراب، افسردگی، حملات پانیک، مشکل خواب، یا اگر احساس تکانشگری، تحریک پذیری، بی قراری، خصومت، پرخاشگری، بی قراری، بیش فعالی (ذهنی یا فیزیکی) دارید. ، افسرده تر هستید یا به خودکشی یا آسیب رساندن به خود فکر می کنید.

اگر موارد زیر را دارید فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

تشنج

گیجی، تغییرات غیرعادی در خلق و خو یا رفتار

تاری دید، درد یا تورم چشم، یا دیدن هاله در اطراف نورها

ضربان قلب سریع یا نامنظم

یک دوره شیدایی - تند افکار، افزایش انرژی، رفتار بی پروا، احساس خوشحالی یا تحریک پذیری شدید، صحبت کردن بیش از حد معمول، مشکلات شدید خواب

عوارض جانبی رایج بوپروپیون ممکن است شامل موارد زیر باشد:

خشکی دهان، گلودرد، گرفتگی بینی

زنگ زدن در گوش

تاری دید

حالت تهوع

استفراغ

درد معده

از دست دادن اشتها

یبوست

مشکلات خواب (بی خوابی)

لرزش

تعریق

احساس اضطراب

ضربان قلب سریع

سردرگمی، آشفتگی، خصومت

کهیر

کاهش وزن

افزایش ادرار

سردرد

سرگیجه

درد عضلانی یا مفصلی

مصرف بوپروپیون در دوران شیردهی ممکن است؟

اطلاعات محدودی مبنی بر اینکه بوپروپیون مادر در دوزهای خوراکی تا 300 میلی گرم در روز سطوح پایینی در شیر مادر ایجاد می کند وجود دارد. به طور کلی انتظار نمی رود که در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند، عوارض جانبی ایجاد کند. با این حال، گزارش های موردی از تشنج احتمالی در کودکان 6 ماهه نیمه شیردهی وجود دارد. داروهای جایگزینی که ممکن است به جای بوپروپیون در نظر گرفته شوند عبارتند از:

نورتریپتیلین

پاروکستین

سرترالین

یک گزارش موردی نشان داده است که بوپروپیون در شیر مادر در غلظت های بسیار بیشتر از پلاسمای مادر تجمع می یابد. حداقل دو متابولیت بوپروپیون نیز در شیر انسان قابل تشخیص است. با این حال، در پلاسمای یک نوزاد شیرخوار که مادرش بوپروپیون مصرف کرده بود، نه بوپروپیون و نه متابولیت های آن قابل تشخیص نبود.

داده‌های یک مطالعه شیردهی روی 10 زن، سطوح شیر مادر را 45.2 میکروگرم در لیتر برای بوپروپیون، و 104.6 میکروگرم در میلی‌لیتر، 72.1 میکروگرم در میلی‌لیتر و 459 میکروگرم در میلی‌لیتر برای متابولیت‌های هیدروکسی بوپروپیون، اریترو هیدروکسی بوپروپروپیون، اریترو هیدروکسی بوپروپروپیون، نشان داد. محققان این مطالعه تخمین زدند که نوزادی که فقط با شیر مادر تغذیه می شود، به طور متوسط 0.2٪ از دوز تنظیم شده با وزن مادر بوپروپیون و به طور متوسط 2٪ از دوز تنظیم شده با وزن مادر بوپروپیون به اضافه متابولیت ها را دریافت می کند.

با در نظر گرفتن فواید شیردهی برای نوزاد و اهمیت دارو برای مادر، باید تصمیم به قطع شیردهی یا قطع دارو گرفته شود.

تداخلات دارویی بوپروپیون

گزارش های تداخل بوپروپیون و داروهای ذکر شده در زیر را مشاهده می کنید:

ابیلیفای (اریپیپرازول)

آدرال (آمفتامین / دکستروآمفتامین)

Adderall XR (آمفتامین / دکستروآمفتامین)

آسپرین کم قدرت (آسپرین)

سیمبالتا (دولوکستین)

روغن ماهی (اسیدهای چرب غیراشباع امگا 3)

Lexapro (اسیتالوپرام)

لیریکا (پرگابالین)

متوپرولول سوکسینات ER (متوپرولول)

متوپرولول تارتارات (متوپرولول)

ProAir HFA (البوترول)

سینتروید (لووتیروکسین)

تیلنول (استامینوفن)

ویتامین B12 (سیانوکوبالامین)

ویتامین C (اسید اسکوربیک)

ویتامین D2 (ارگوکلسیفرول)

ویتامین D3 (کوله کلسیفرول)

ویوانس (لیسدگزامفتامین)

زاناکس (آلپرازولام)

زیرتک (سیتریزین)