چگونه می توان از فناوری برای موفقیت بیمارستان ها استفاده کرد

برای عملکرد مؤثرتر در برنامه‌های مبتنی بر ارزش و دستیابی به هدف چهارگانه، بیمارستان‌ها می‌توانند بر بهبود نتایج در پنج حوزه حیاتی تمرکز کنند.

کد خبر: ۱۳۱۰۷۳۸

تاریخ: ۲۵ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۶:۳۱

نگار خلیلی، پایگاه خبری دانا، سرویس سلامت و سبک زندگی؛ با تشویق مراکز خدمات مدیکر و مدیکید (CMS) برای تغییر ارائه مراقبت به منظور بهبود نتایج، ذینفعان مراقبت های بهداشتی به طور فزاینده ای به ابتکارات مراقبت مبتنی بر ارزش روی می آورند. نتایج در حال حاضر مشروط به همکاری پزشکان در سراسر زنجیره برای اهداف مشترک است، اما بیمارستان ها اغلب به منابع لازم برای انجام این کار مجهز نیستند.

اینجاست که تکنولوژی وارد عمل می شود. برای عملکرد مؤثرتر در برنامه‌های مبتنی بر ارزش و دستیابی به هدف چهارگانه، بیمارستان‌ها می‌توانند از فناوری برای بهبود نتایج در پنج حوزه مهم و مرتبط به هم استفاده کنند.

1. استفاده از بخش اورژانس را با فناوری سلامت دیجیتال کاهش دهید

در ایالات متحده، از هر 5 نفر، 1 نفر حداقل یک بار در سال به بخش اورژانس (ED) مراجعه می کنند، اما دو سوم این بازدیدها قابل اجتناب است. اورژانس مکانی پرهزینه برای دریافت مراقبت های غیر اورژانسی است و دانستن زمان مداخله قبل از پذیرش بیمار برای کاهش هزینه ها بسیار مهم است. محدود کردن تعداد پذیرش های غیر ضروری از ED می تواند سالانه 32 میلیارد دلار صرفه جویی کند.

برای کاهش هزینه‌ها، اغلب می‌توان مراقبت را در شرایط کم‌هزینه‌تر ارائه کرد. با استفاده از فناوری مناسب، بیمارستان ها وقتی بیمار به اورژانس می رسد دید بهتری به دست می آورند و از مداخله مناسب برای ارزیابی اینکه آیا بیمار می تواند در یک محیط مراقبت اولیه یا حتی در خانه درمان شود، اطمینان حاصل می کند.

فناوری همچنین کمک می کند که پزشکان در رابطه با بیماران مشترک حلقه می زند و آنها را قادر می سازد تا مراقبت از بیمار را پیوسته "ردیف" کنند.

2. فناوری سلامت می تواند پذیرش در بیمارستان را کاهش دهد

میانگین هزینه‌های مراقبت در بیمارستان یا اقامت در بیمارستان به ترتیب بین 8000 تا 23000 دلار است.

بیمارستان‌ها باید به فناوری‌هایی نیاز داشته باشند که به عوامل اجتماعی تعیین‌کننده سلامت بیماران بپردازد تا حتی قبل از رسیدن به بیمارستان، بیمار را بهتر مدیریت کند. فناوری می‌تواند به ارتباط بیماران با سازمان‌های محلی و مبتنی بر جامعه کمک کند تا از نیازهای آن‌ها مانند غذا، مسکن، کمک به سوء مصرف مواد و سلامت روان و کاهش اتکای بیماران به بیمارستان‌ها و اورژانس‌ها حمایت کنند.

اگر بیمار قبلاً در بیمارستان بستری شده باشد، پزشکان ممکن است اقداماتی را برای به حداقل رساندن مدت اقامت انجام دهند. در بسیاری از موارد، نیاز بالقوه به مراقبت های حاد پس از پذیرش شناسایی می شود. سپس بیماران، خانواده‌ها و مدیران، وظیفه پیدا کردن یک پزشک (محیط پزشکی) با کیفیت بالا را دارند که از نظر جغرافیایی مناسب باشد، در دسترس باشد، بیمه آنها را بپذیرد، امکانات مورد نظر را ارائه دهد و نیازهای بالینی خاص را برآورده کند.

هنگام استفاده از فناوری برای آموزش بیماران در مورد ارائه دهندگان پس از حاد در دسترس، اطلاعات به طور موثر در کنار بالین تحویل داده می شود تا تأخیرهای قابل اجتناب ترخیص را به حداقل برساند و مدت زمان حاد اقامت و بستری مجدد را کاهش دهد.

3. محل مناسب پس از ترخیص را شناسایی کنید

به گفته محققان Penn Medicine، «تقریبا 90 درصد از بیماران مدیکر که برای مراقبت های پس از دوران ترخیص مرخص می شوند، این مراقبت ها را در یک مرکز پرستاری ماهر یا مراقبت های بهداشتی در خانه دریافت می کنند.» اما هزینه های مراقبت پس از ترخیص بین این دو بسیار متفاوت است.

الگوهای ارجاع به بیمارستان نیز بسیار متفاوت است. در حالی که برخی از سیستم‌های بهداشتی اغلب بیماران را با مراقبت‌های بهداشتی خانگی ترخیص می‌کنند، برخی دیگر عمدتاً بیماران را با SNFs مرخص می‌کنند، حتی زمانی که این بیماران می‌توانند در خانه درمان شوند.

بحث‌های مربوط به مراقبت‌های پس از ترخیص بیمار باید در طول بستری بیمار در بیمارستان ادامه داشته باشد و فناوری می‌تواند با در نظر گرفتن کیفیت و نتایج بیماران مشابه به تصمیم‌گیری در مورد مراقبت کمک کند. این فناوری به پزشکان کمک می‌کند تا مناسب‌ترین تصمیم‌ها را برای بیماران خود بگیرند و در عین حال خطر بستری مجدد را کاهش داده و هزینه‌های بالقوه مراقبت‌های پس از ترخیص را کاهش می‌دهند.

انتقال درست بیمار از بیمارستان به معنای شناسایی محل مناسب مراقبت بعدی پس از ترخیص و راه‌اندازی خدمات مناسب به‌موقع برای کمک به اطمینان از بهبود موفقیت‌آمیز بیماران هنگام مراجعه به خانه است. انتقال آرام مراقبتی منجر به بهبود نتایج بالینی می شود. نتایج شامل عوارض جانبی کمتر پس از ترخیص، کاهش نرخ بستری مجدد و استفاده از خدمات مناسب است که به طور مستقیم هزینه مراقبت را کاهش می دهد.

4. مدت زمان اقامت در مرکز پرستاری را بهینه کنید

بر عهده پزشکان است که مدت اقامت بیمار در SNF را بهینه کنند، زیرا SNF ها بخش قابل توجهی از هزینه های خدمات مدیکر را تشکیل می دهند.

با استفاده از فناوری مناسب، بیمارستان‌ها از داده‌های بی‌درنگ در مورد مدت اقامت و معیارها برای شناسایی بهینه مدت اقامت بیمار پس از دوران ترخیص استفاده می‌کنند و با SNF برای ترخیص به موقع بیمار همکاری می‌کنند. در بهینه سازی مدت اقامت پس از ترخیص، بیمارستان ها می توانند از ترخیص ایمن و موفقیت آمیز بیمار به جامعه اطمینان حاصل کنند.

5. کاهش پذیرش مجدد در بیمارستان با پیاده سازی فناوری

انحراف ED، اجتناب از پذیرش غیرضروری، شناسایی سطح بعدی مراقبت مناسب و بهینه‌سازی مدت اقامت SNF، همه اجزای حیاتی برای کاهش پذیرش مجدد در بیمارستان هستند. پذیرش مجدد قابل اجتناب سالانه 17 میلیارد دلار برای Medicare هزینه دارد.

بیمارستان‌ها تحت فشار فزاینده‌ای برای کاهش پذیرش مجدد برای مهار هزینه‌ها و موفقیت تحت ابتکارات مبتنی بر ارزش، مانند برنامه کاهش پذیرش مجدد در بیمارستان CMS (HRRP) هستند، که بیمارستان‌هایی را با نرخ نسبتاً بالاتر پذیرش مجدد مدیکر جریمه می‌کند.

انتقال از بیمارستان به یک مرکز مراقبت پس از ترخیص یکی از چالش برانگیزترین مقاطع در سفر بیمار است: نزدیک به 23 درصد از بیماران SNF در عرض 30 روز مجدداً در بیمارستان بستری می شوند. بیمارانی که از مراقبت‌های پس از ترخیص، مرخص می‌شوند، اغلب به دلیل ناکارآمدی‌های اولیه در فرآیند انتقال مراقبت، مانند عدم تطابق بین نیازهای بیمار و منابع تسهیلات مراقبت پس از حاد، به اورژانس مراجعه می‌کنند.

بستری مجدد یک پیامد نامطلوب برای بیمار و پزشک است، اما فرصت های متعددی برای تأثیر مثبت بر پذیرش مجدد در بیمارستان در طول روند درمان بیمار وجود دارد. برای ایجاد تغییر واقعی،پزشکان به فناوری نیاز دارند که همه ذینفعان را روی یک پلت فرم منحصر به فرد گرد هم بیاورد، جایی که می توانند بیماران را با پزشکان ماهر قرار دهند، گروه های پرخطر را زیر نظر بگیرند، در شروع یک دوره مراقبت های بهداشتی در خانه دیده شوند و بیماران مبتنی بر ارزش را شناسایی کنند.

موانع فناوری بهداشت را بشکنید

فناوری یک محرک کلیدی برای دستیابی به مراقبت مبتنی بر ارزش واقعی است. این قدرت را دارد که مرز های مانع در حوزه سلامت را بشکند، جریان های کاری ارائه دهنده را به هم متصل کند، کارایی را افزایش دهد و بینش هایی را در مورد سفر بیمار به اشتراک بگذارد.

پزشکان افزایش ارتباطات، شفافیت افزایش یافته و همسویی بهتر در معیارهای کلیدی با سایر ذینفعان متقابل را تجربه می کنند که همگی به تغییر پزشک و پاداش دادن به سهامداران بر اساس نتایج کمک می کنند.