برشی از دیدار رهبر معظم انقلاب با فعالان تعلیم و تربیت

وقتی دل به زیارت عشق گره زدی، دیگر همه وجودت لحظه شماری وصال می کند. تقصیر ماست که به دلمان صبر نیاموختیم و تقصیر دلمان است که کرونا را نمی فهمد و در این چند سال وعده ی دیدار عقب مانده ، خون ها خورد.

کد خبر: ۱۳۱۴۲۰۰

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۰:۳۵

محمد شیرزاده، پایگاه خبری دانا، حجت الاسلام حامد تقدیری فعال تربیتی و مدیر سازمان مدارس صدرا نوشت:  ته دل بی قرار مان نگران تأخیر در وعده دیدار بودیم اما این بار خبر ها از زیارت آقای عشق حکایت می کرد. ساعت ده و نیم بود که دور هم در محدوده دفتر رهبری جمع شدیم. کمی حرف زدیم و هماهنگی کردیم و برای نماز به سمت اتاق محل قرار حرکت کردیم. درب ها را یکی یکی سپری کردیم. در هر بازرسی رفقای تعلیم و تربیتی داشتند از هم خبر می گرفتند و حال و احوال می کردند. گاهی رفیقی را جلو می انداختم تا عزیز دیگری را هم ببینم و از فرصت بهره ببرم.

وارد حیاط آخر بیت شدیم. همان حیاطی که با عکس حاج قاسم برای ما ماندگار شد. همان حیاطی که من با دستان آقایم ملبس به لباس پیامبر شدم..صف های نماز شکل گرفته است. صدای اذان بلند می شود. کمی بعد حضرت آقا وارد می‌شوند و یکی یکی با همه سلام می کنند. جمعیت هنوز در شوک دیدار است. حضرت آقا از میان همه عبور می کنند و در صف اول می ایستند و صف ها کامل میشود.

نماز که تمام می‌شود همه جای خود را در اتاق پیدا می کنند. من کنار آقای آزین سمت راست آقا مینشینم. حضرت آقا شروع می‌کنند و دوباره با مهربانی با همه سلام و علیک می کنند.

بعد خطاب به جمع می گویند وقت برای شماست بفرمایید. آقای حسین محمدی می فرمایند آقای آزین مجری جلسه هستند. آقا می فرمایند چقدر وقت جلسه است؟ آقای محمدی می گویند یک ساعت. آقا می فرمایند زیاد است لکن وقت برای شماست بفرمایید.آقای آزین جمع را معرفی می کنند و چند نکته پیشنهاد می دهند از جمله برپایی یک نمایشگاه از فعالیت های فعالان تعلیم و تربیت که حضرت آقا بازدید کنند.

آقا می فرمایند بسیار کار خوبی است. هم من شرکت می کنم و هم مسئولین و مردم هم شرکت کنند که از تلاش ها مطلع شوند..آقای آزین توضیح می دهند که پنج نفر بر اساس آرا دوستان صحبت می کنند. آقای اردوان مجیدی، خانم صدر ، آقای اسدی، آقای قربانی و حجت الاسلام محسن خاکی صحبت هاشون رو بیان می کنند.

آقا بعد از هر صحبت نکته ای را می فرمایند.مثلا بعد از صحبت آقای مجیدی می فرمایند: «نکات خوبی است اما بررسی کنید ببینید چطور می توانید با نظام تعلیم و تربیت در طراحی معماری ارتباط پیدا کنید. »در پاسخ خانم صدر فرمودند : « فلسفه برای کودکان را آن موقع که صحبت کردم ، یادم هست. همان موقع گفتم آمریکایی ها هم کار کردند. ما نباید آن سمت برویم. ما باید فلسفه خودمان را دنبال کنیم. تربیت هم فقط تربیت فکری نیست. تربیت اخلاقی، سیاسی و.. هم دیگر ابعاد تربیت است باید به همه آنها پرداخت»

پس از صحبت دوستان آقا می فرمایند وقت خیلی گذشت. لکن من هم چون تعلیم و تربیت مهم است چند دقیقه نکاتی را عرض میکنم..حضرت در صحبت هایشان فرمودند: « شما اغلب حرف های ما را زدید. حرف هایی که می زنید دلسوزانه و اندیشیده است. در صحبت ها در مورد ایجاد یک مرکز مدیریت عالی و به تعبیر ایشان(یکی دوستانی که صحبت کردند) فراقوه ای برای تعلیم و تربیت ، معلوم نیست به صلاح کشور باشد چون نظام موجود قانون اساسی را به هم می زند. ما جایی به نام وزارت آموزش و پرورش داریم که باید آن را اصلاح کنیم.

این (ایجاد مرکز فراقوه ای تعلیم و تربیت) چیزی نیست که بشه از نظر قانونی و حقوقی از آن دفاع کرد و عمل کرد.اینکه فرمودید نمایشگاهی تشکیل بشود را ما هم گفتیم که حرفی نداریم و در نگاه مردم و مسئولین اثر می گذارد. اما در مورد عدالت آموزشی، از عدالت کوتاه نیایید. مسئله ی عدالت آموزشی مسئله ی مهمی است که خیلی در این موضوع نقص داریم.

آدم نگاه می کند بین مراکز شهرهای بزرگ و دور دست و بین مدارس دولتی و غیر دولتی تفاوت واضح است. راهش چیست ؟من از اینکه این دغدغه ها بین شما وجود دارد و این طور حرف دارید ، خرسندم. ما به این چیزها نیاز داریم. ممکن است فکر ها و دغدغه های شما در کوتاه مدت محقق نشود اما شما ناامید نشوید و این مسیر را دنبال کنید.

یک نکته که در صحبت یکی از عزیزان بود باید عرض کنم در این مسئله خیلی آتش به اختیار نمی شود عمل کرد. حساس است. اگر باب مدارس موازی آموزش و پرورش باز شود فقط شما وارد نمی شوید. ما باید تشکیلات رسمی را کمک کنیم تا اصلاح شود. اگر در محتوا ،در اجرا ، در نیروی انسانی نیاز به کمک هست باید به آموزش و پرورش کمک کرد. سعی کنیم ساختار قانونی را اصلاح کنیم نه اینکه ساختار جدید قانونی درست کنیم.

حالا ما اگر بخواهیم پیش برویم باید چه کنیم؟مطالب تحولی تان را تبدیل به متن واحد کنید.

شما یک متن تحولی ارائه بدهید که این شرایط را داشته باشد :۱. قابل عمل باشد. با وضع اقتصادی کشور، با تنوع جمعیتی کشور و.. مطابق باشد.

۲.پر هزینه نباشد. منظورم فقط هزینه مالی نیست. بلکه طرحی نباشد که جنجال درست کند

۳. بر اساس بررسی های خودتان، مفید باشد ‌.اگر چنین طرحی با نظر اکثریت شما آماده شد من حاضرم دنبال کنم. من نسبت به آموزش و پرورش حساسم. ما خیلی عقبیم. البته واقعا آموزش و پرورش با شرایط قبل از انقلاب خیلی فرق کرده اما آن چیزی نیست که دلمان می خواسته است.. یک مسئله ، مسئله تبعیض است ، یک مسئله ی دیگر عقب ماندگی علمی است. گزارشاتی رسیده است که ما سواد مدرسه ای مان کم شده است. قدرت تفکر ، سواد، خط و ... بچه هایمان ضعیف شده است.این را باید تقویت کرد.

۴. نکته بعدی که در هر طرحی باید مورد توجه قرار گیرد این است که : باید با نوجوانان و بچه هایمان تفهیم شود که حضور او در مدرسه بخشی از پیشرفت کشور است. او وارد مدرسه می‌شود که کشور را به نقطه ای برساند. این مسئله، هم جهت گیری ها را اصلاح می کند و هم خود آن نوجوان عامل اصلاح آموزش و پرورش می شود.

درباره مدارس غیر انتفاعی عرض میکنم که شما بدانید. آن موقع که این بحث مطرح شد من رییس جمهور بودم. ایجاد این مدارس را در اوایل انقلاب چپ های آن روز دنبال می کردند. ما این تناقض ها را در جریان های سیاسی داشتیم و می بینیم. نظر آقایان را هم جلب کردند و رأی آورد.

البته این را به شما بگویم مدارس غیر انتفاعی در شروع برای دغدغه دین بچه ها شکل گرفت. چون می خواستند بچه ها را مواظبت کنند. اگر ما این دغدغه را درست کنیم خیلی چیز ها حل میشود.

در مورد سند تحول هم عرض می کنم هر کاری بی انضباطی در آن خوب نیست. اینکه سند تحول را به روز کنیم، کامل کنیم کار خوب و لازمی است. اما اینکه یک جریان دیگر درست کنیم بی انضباطی است و مناسب نیست.»

بعد از صحبت های حضرت آقا چند نفری تلاش کردند حرف هایشان را بزنند. عمدتا آقا فرمودند حرف های خوبی است اما چطور اینها را محقق کنیم ؟ چه کسی این کارها را بکند ؟ و گاهی پاسخ هایی فرمودند.

جلسه که تمام شد دیدم یک ساعت و نیم خدمت حضرت آقا بودیم. یکی گفت آقا عکس یادگاری بگیریم. آقا فرمودند بگیرید. آقا هادی زینعلی با یک مشت انگشتر آمد و گفت آقا برای بچه های پایه دوازدهمی مان است متبرک کنید. آقا به انگشتر ها دعا خواندند. محافظ ها مانده بودند آن هم انگشتر چطور وارد شده، بنده های خدا خبر نداشتند این آقا هادی دست هر کدام مان چند تا انگشتر کرده بود که بتواند آنها را متبرک کند.

جلسه تمام شد. اما همه مان پر از شور شدیم. پر از دغدغه شدیم. حالا ماییم و این همه فرمان. حالا می دانیم باید همه توان مان را برای رشد و تعالی آموزش و پرورش صرف کنیم.

خدا قوت به همه رفقای تعلیم و تربیت و سلام آقا به عزیزانی که در جلسه نبودند و آقا فرمودند سلام من را به آنها برسانید.