معرفی فیلم «نگهبان شب»

وقتی سادگی، بزرگترین سلاح زندگی می‌شود

فیلم سینمایی «نگهبان شب» (1400) به کارگردانی رضا میرکریمی، داستان رسول، پسر ساده‌روستایی است که برای کار به تهران می‌آید و به عنوان نگهبان شب یک ساختمان نیمه‌کاره استخدام می‌شود. این فیلم که در چهلمین جشنواره فیلم فجر درخشید، با نگاهی عمیق به تقابل سادگی و فساد می‌پردازد.

کد خبر: ۱۳۲۰۵۱۰

تاریخ: ۲۸ آبان ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۲

به گزارش پایگاه خبری دانا، گروه فرهنگ و هنر، محمدامین قاسمی پیربلوطی؛

قهرمانی در سایه

چه می‌شود وقتی سادگی و پاکی، در برابر پیچیدگی‌ها و فسادهای دنیای مدرن قد علم می‌کند؟ آیا در روزگاری که همه به دنبال منافع خود هستند، راستگاری و درستکاری هنوز هم ارزشی دارد؟ این پرسش‌های بنیادین، در قلب فیلم «نگهبان شب» جای گرفته‌اند. کارگردانی رضا میرکریمی - که پیش از این با آثاری چون «به همین سادگی»، «خیلی دور خیلی نزدیک» و «یه حبه قند» شناخته شده - این بار مخاطب را به تماشای قصه مردی می‌نشاند که قهرمانی‌اش نه در اقدامات خارق‌العاده، که در حفظ شرافت انسانی‌اش نهفته است.

سفر رسول به دنیای پیچیده شهر

«نگهبان شب» داستان رسول (با بازی تورج الوند)، پسر روستایی ساده‌ای است که برای کار به تهران می‌آید. او توسط مهندس بهنام (محسن کیایی) به‌عنوان نگهبان شب یک ساختمان نیمه‌کاره استخدام می‌شود. رسول که مردی درستکار و بی‌آلایش است، به تدریج با پیچیدگی‌های این شغل آشنا می‌شود. از طرفی با دایی (علی‌اکبرخان اصانلو)، بناى ساختمان و دختر کم‌شنوایش نسیبه (لاله مرزبان) آشنا می‌شود و زندگی مشترک جدیدی را آغاز می‌کند. اما مهندس بهنام که با مشکلات مالی متعددی دست و پنجه نرم می‌کند، قصد دارد از سادگی رسول سوءاستفاده کند.

روایتی از ایران امروز

«نگهبان شب» اثری است که در عین سادگی روایت، لایه‌های عمیق اجتماعی و اخلاقی بسیاری دارد. یکی از نقاط قوت اصلی فیلم، بازی درخشان تورج الوند در نقش رسول است. او توانسته شخصیتی را خلق کند که در عین سادگی، بسیار باورپذیر و عمیق است. در مقابل، محسن کیایی در نقش مهندس بهنام، تصویری واقعی از یک کارآفرین مشکل‌دار ارائه می‌دهد.

فیلم به شیوه‌ای ظریف به مسائل مهمی چون اختلاف طبقاتی، فساد مالی، مشکلات مسکن و بحران‌های اخلاقی در جامعه شهری می‌پردازد، اما هرگز به شعارزدگی یا سیاه‌نمایی مطلق گرایش پیدا نمی‌کند. میرکریمی با مهارت، داستانی انسانی را در دل این مسائل اجتماعی بافته است.

ساختار روایی فیلم، تلفیقی هوشمندانه از سینمای کلاسیک و عناصر مدرن است. استفاده از جامپ‌کات، برداشت‌های بلند و میزانسن‌های دقیق، از ویژگی‌های شاخص کارگردانی این اثر محسوب می‌شود. فیلم در عین حال که ضرباهنگی آرام دارد، هرگز کسالت‌بار نیست و مخاطب را تا پایان با خود همراه می‌کند.

نقطه تمایز: قهرمانی بدون اَعمال قهرمانانه

آنچه «نگهبان شب» را متمایز می‌کند، تعریف جدیدی از قهرمان است. رسول نه ابرقدرتی دارد، نه اقدام خارق‌العاده‌ای انجام می‌دهد. قهرمانی او در همان سادگی، پاکی و مقاومت در برابر وسوسه‌های مادی نهفته است. در دنیایی که فساد به امری عادی تبدیل شده، مقاومت در برابر آن خود به کاری قهرمانانه بدل می‌شود.

فیلم به زیبایی نشان می‌دهد که چگونه یک انسان معمولی می‌تواند با حفظ اصول اخلاقی خود، تأثیری مثبت بر اطرافیانش بگذارد. رسول نه دنیا را تغییر می‌دهد، نه نظام فاسد را نابود می‌کند، اما دنیای کوچک اطراف خود را متحول می‌سازد.

حرف آخر: تماشا کنیم یا نه؟

«نگهبان شب» فیلمی است که دیدن آن به تمام علاقه‌مندان سینمای اجتماعی ایران و کسانی که به داستان‌های انسانی با عمق اخلاقی علاقه دارند، توصیه می‌شود. این اثر به ویژه برای جوانان و بزرگسالانی که در جستجوی آثاری با پیام‌های ارزشمند هستند، انتخابی ایده‌آل است.

فیلم اگرچه صحنه‌های خشن یا نامناسبی ندارد، اما به دلیل پرداختن به مسائل پیچیده اجتماعی و داشتن لایه‌های عمیق فلسفی، بیشتر مناسب مخاطب بزرگسال است. «نگهبان شب» به ما یادآوری می‌کند که در دنیای پرچالش امروز، گاهی ساده بودن و درستکاری، بزرگترین اعتراض و قهرمانی است. شاید وقت آن رسیده که ما هم مثل رسول، در برابر وسوسه‌های زندگی مدرن، بر پاکی درونمان پایدار بمانیم.