در عصر دانایی با دانا خبر      دانایی؛ توانایی است      توانا بود هرکه دانا بود               ز دانش دل پیر برنا بود      دانا خبر نخستین مرجع اخبار علمی - آموزشی در ایران      دانا خبر گزارشگر هر تحول علمی در ایران و جهان      دانایی محوری زیربنای توسعه و پیشرفت ایران اسلامی      دانایی کلید موفقیت در هزاره سوم      گزارش کامل هر تحول علمی را در دانا خبر ببینید      
يکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ - 2021 March 07
کد خبر: ۱۲۵۴۰۹۴
تاریخ انتشار: ۱۴ دی ۱۳۹۹ - ۰۸:۲۵
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
ذخیره فایل
محققان دانشگاه ام آی تی برای اولین بار یک میکروفیبر تولید کرده‌اند که می‌توان از آن برای انتقال داروها به مغز و سپس فعال کردن آنها استفاده کرد.
به گزارش خبرگزاری دانا به نقل از اسلش گیر، داروهایی که بدین شیوه به مغز منتقل می‌شوند با قرارگرفتن در معرض نور به گیرنده درنظر گرفته شده در مغز متصل شده و فعال می‌شوند.

محققان پیش از این موفق به تولید داروهایی شده بودند که از فعال شدن آنها در مغز بعد از تابش نور مطمئن بودند. اما نتوانسته بودند ابزاری سخت افزاری برای انتقال داروهای یادشده به درون مغز تولید کنند. حال برای اولین بار سخت افزار انتقال داروهای یادشده به مغز با استفاده از یک فیبر خاص تولید شده است.

در این فیبر از مولکول‌های حساس به نور موسوم به فوتوسوئیچ ها استفاده شده که داروها را به سوئیچی متصل می‌کنند که با تابش نور فعال شده و به محل مورد نظر منتقل می‌شوند.

در جریان یک آزمایش از این نوع داروها برای کنترل فعالیت شبکه عصبی مغز موش‌ها و سپس بررسی رفتار آنها استفاده شده است. البته مهم‌ترین چالش استفاده از این روش ضرورت انتقال همزمان دارو و تاباندن نور به سلول‌های هدف است.

برای انتقال نور به درون مغز نیز از فیبرهای چندکاره ای استفاده شده که دارای یک مجرای سیال و یک هدایتگر موج نوری هستند که متشکل از لایه‌های متعددی برای گنجاندن و ادغام مواد مختلف با قابلیت تولید و تاباندن نور است. با گرم کردن این فیبرها هم طول آنها افزایش می‌یابد و هم گرما تولید می‌شود. انتظار می‌رود بعد از تکمیل آزمایش‌ها بر روی موش‌ها این روش بر روی انسان‌ها نیز آزمایش شود.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
کرسی اندیشه
معرفی کتاب من پناهنده نیستم
معرفی کتاب من پناهنده نیستم
کتاب من پناهنده نیستم توسط خانم رضوی عاشور اهل کشور مصر که همسرش مرید برغوثی شاعر فلسطینی بوده است، در سال 2010 نوشته شده. این کتاب در ایران توسط اسماء خواجه زاده ترجمه و انتشارات شهرستان ادب آن را منتشر کرده است.