در عصر دانایی با دانا خبر      دانایی؛ توانایی است      توانا بود هرکه دانا بود               ز دانش دل پیر برنا بود      دانا خبر نخستین مرجع اخبار علمی - آموزشی در ایران      دانا خبر گزارشگر هر تحول علمی در ایران و جهان      دانایی محوری زیربنای توسعه و پیشرفت ایران اسلامی      دانایی کلید موفقیت در هزاره سوم      گزارش کامل هر تحول علمی را در دانا خبر ببینید      
يکشنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ - 2021 March 07
کد خبر: ۱۲۵۴۱۳۸
تاریخ انتشار: ۱۵ دی ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۶
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
ذخیره فایل
مهندسان یک شرکت انگلیسی نمونه اولیه واگن قطاری را توسعه داده اند که ظرفیت ۶۰ نفر را دارد و با گاز زیستی حرکت می کند.
به گزارش خبرگزاری دانا به نقل از دیلی میل، گروهی از مهندسان شرکت «اولترالایت ریل پارتنرز» معتقدند قطارها به جای گازوئیل می توانند با گاز تولید شده از زباله های انسانی، حیوانی و همچنین غذاهای دورریز حرکت کنند.

این طرح واگن «بیواولترا» نام دارد و می تواند ۱۲۰ مسافر را حمل کند. چنین واگنی با ۲۰ متر طول و حداکثر سرعت ۵۰ مایل برساعت می تواند گاز بیومتان را به برق تبدیل و در نهایت باتری های قطار را شارژ کند. به این ترتیب موتورهای قطار به حرکت در می آیند.

آژانس تأمین بودجه تحقیقات «Innovate UK» در انگلیس با پرداخت ۶۰ هزار پوند از این طرح پشتیبانی کرده است. البته این دومین کمکی است که به تیم تحقیقات تعلق می گیرد. در اوایل سال جاری بودجه ای ۳۵۰ هزار دلاری برای ساخت یک واگن کوچکتر ۶۰ نفر به این شرکت تعلق گرفت.

نمونه اولیه این قطار که ۱۰ متر طول و ۱۲ تن وزن داشت در ماه جولای آزمایش شد.در حال حاضر به دلیل شیوع کووید۱۹ در قطار جدید تغییراتی اعمال خواهد شد تا نسخه جدیدبه ویژگی‌هایی مانند نور فرابنفش، سطوح مسی ویروس کش، سپر پلاستیکی و تهویه قوی مجهز  شود.

قطار «بیواولترا» جایگزینی برای واگن‌های ریلی گازوئیلی آلاینده، پر سر و صدا و کم بازده است.

انگلیس قصد دارد قطارهای گازوئیلی را تا سال ۲۰۴۰ از خطوط راه آهن انگلیس حذف کند و منابع سوختی جایگزین مانند زیست گازها، هیدروژن و قطارهای مجهز به باتری  را به کار گیرد.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
کرسی اندیشه
معرفی کتاب من پناهنده نیستم
معرفی کتاب من پناهنده نیستم
کتاب من پناهنده نیستم توسط خانم رضوی عاشور اهل کشور مصر که همسرش مرید برغوثی شاعر فلسطینی بوده است، در سال 2010 نوشته شده. این کتاب در ایران توسط اسماء خواجه زاده ترجمه و انتشارات شهرستان ادب آن را منتشر کرده است.