
برآورد شده که فقط در انگلیس این مقدار به 15 میلیون تن می رسد.
«اسلووِگا پاکستِیت» که برنده جایزه طراحی «جیمز دایسون» شده است در باره این برچسب گفت: این یک برچسب با واکنش بیولوژیکی است که تاریخ انقضا را با توجه به وضعیت مواد غذایی داخل بسته به روز می کند.
وی ادامه داد:یک لایه ژلاتین را روی یک سطح زبر زدم چراکه ژلاتین یک ماده طبیعی است و مانند مواد غذایی و به همان سرعت فاسد می شود و چون در ابتدای کار، ژلاتین جامد است، شما زبری سطح را احساس نمی کنید و ژلاتین این خاصیت را دارد که وقتی به طور کامل خراب شد، به یک مایع تبدیل می شود.
در این صورت شما برجستگی های زیر آن را احساس می کنید و این نشان می دهد که دیگر غذا برای خوردن خوب نیست.
این برچسب، مانند مواد غذایی و با همان سرعت تجزیه می شود و بنا به غلظت ژلاتین، می توان آن را برای هر غذایی استفاده کرد.