به گزارش خبرگزاری دانا، سعید محمودیان، همزمان با سوم مارس روز جهانی شنوایی، اظهارداشت: اهمیت تشخیص زودهنگام و مداخله به موقع کم شنوایی موضوع شعار امسال سازمان جهانی بهداشت است.
وی افزود: اکثر مردم با درجاتی از کم شنواییهای شناسایی نشده زندگی میکنند و اغلب آنها نیز متوجه نیستند که برخی از اصوات و کلمات خاص را نمیشنوند و یا درک نمیکنند. بررسی شنوایی شما اولین گام برای حل مسئله است.
مدیر برنامه ملی پیشگیری و کنترل کم شنوایی و ناشنوایی وزارت بهداشت، ادامه داد: پیامهای اصلی این روز عبارتند از: بررسی شنوایی آسان، سریع و قابل دسترس است، همه مردم باید شنوایی خود را به طور دورهای بررسی کنند و این موضوع به خصوص در کسانی که در معرض خطر بالاتری از کم شنوایی قرار دارند ضروری میباشد (به عنوان مثال کسانی که زیاد به موسیقی گوش میکنند، در محیطهای پر سر و صدا کار میکنند، کسانی که دچار مشکلات گوش بوده اند و بزرگسالان بالای ۵۰ سال سن)، کلیه خدمات برای شناسایی و مداخله زود هنگام باید از طریق نظام سلامت و بهداشتی کشور در دسترس باشند.
وی افزود: شعار روز جهانی شنوایی در سال ۲۰۱۹ متمرکز بر این موضوعات است؛ افزایش آگاهیهای اجتماعی در زمینه مراقبت از سلامت گوش و شنوایی، عواقب ناشی از عدم توجه به کم شنواییها، اهمیت تشخیص زودهنگام و مداخلات به موقع در مراقبتهای مربوط به کم شنوایی، اهمیت اقدامات پیشگیرانه مناسب برای جلوگیری از افزایش بار ناشی از کم شنوایی در جوامع، نیاز به اطمینان از دسترسی همگانی به خدمات توانبخشی و برقراری ارتباط برای افرادی که دارای کم شنوایی هستند.
محمودیان گفت: بر اساس آخرین برآوردهای منتشر شده توسط سازمان جهانی بهداشت، قریب بر ۹۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان تا سال ۲۰۵۰ از کم شنوایی ناتوانکننده رنج خواهند برد. در حال حاضر ۴۶۶ میلیون نفر در سراسر جهان از کم شنوایی رنج میبرند، که ۳۶ میلیون نفر از آنها کودک هستند. آمارهای رسمی منتشر شده توسط این سازمان حکایت از رشد روز افزون کم شنوایی ناتوانکننده طی سالهای گذشته به خصوص در پنج سال اخیر دارد که از ۳۶۰ میلیون نفر در سال ۲۰۱۳ به ۴۶۶ میلیون نفر طی سال ۲۰۱۷ رسیده است.
وی افزود: متأسفانه دو سوم افراد دچار کم شنوایی در کشورهای در حال توسعه زندگی میکنند. از نظر بار کلی بیماریها (GBD)، کم شنوایی ۶.۸ درصد از بار کلی بیماریها را شامل میشود و بر اساس سالهای سپری شده با ناتوانی (YLD) سومین عامل اصلی را به خود اختصاص میدهد. عدم شناسایی و مداخله به موقع کم شنوایی، سالانه ۷۵۰ میلیارد دلار در هزینههای مستقیم سلامت کشورها صدمه تحمیل میکند و باعث از دست دادن بهره وری در کشورها میشود.
محمودیان ادامه داد: دلایل اصلی رشد بالای کم شنوایی در جهان طی این سالها، افزایش جمعیت سالمندی، افزایش عوامل خطر مانند ابتلاء به عفونتهای گوشی و دیگر عفونتها و بیماریهایی مانند سرخک، اوریون، سرخجه، مننژیت، سیتومگالوویروس، استفاده بیرویه و نابجا از داروهای آسیب رسان به شنوایی مانند داروهای سل و مالاریا و مصرف ناصحیح از آنتی بیوتیکهای اتوتوکسیک آمینوگلیکوزیدی، قرار گرفتن افراد در معرض اصوات بلند مثل محیطهای شغلی و استفاده بی رویه از تلفنهای همراه و دستگاههای صوتی شخصی در اماکن تفریحی و محل کار است.
مدیر برنامه ملی پیشگیری و کنترل کم شنوایی و ناشنوایی وزارت بهداشت اظهار داشت: کم شنوایی بر بسیاری از شئونات زندگی افراد تأثیر مستقیم و غیر مستقیم میگذارد. اثرات این بیماری بر توانایی افراد برای برقراری ارتباط، معاشرت، یادگیری، کار و لذت در زندگی، کمک به فقر خانواده، انزوای اجتماعی و احساس تنهایی بسیار تأثیر گذار میباشد. در افراد مسن به طور خاص، کم شنوایی میتواند منجر به زوال شناختی، افزایش خطر ابتلاء به افسردگی و زوال عقل میشود.
وی افزود: خوشبختانه بیش از ۵۰ درصد از انواع کم شنوایی و ناشنوایی بزرگسالان و ۶۰ درصد از انواع کم شنوایی و ناشنوایی کودکان با اجرای برنامههای پیشگیری و مراقبتی در نظام سلامت قابل پیشگیری اولیه هستند. ایمنسازی کودکان در برابر بیماریهای عفونی، غربالگری شنوایی نوزادان و کودکان و تشخیص و درمان به موقع کم شنوایی، درمان افراد مبتلا به عفونت مزمن گوش؛ ترویج زایمان طبیعی برای کاهش خطر آسفیکسی و عفونت نوزادان همراه با کاهش شنوایی؛ پیشگیری از مصرف مواد مخدر سینتتیک و روان گردان که دارای خطر ایجاد کم شنوایی در افراد هستند؛ کنترل مواجهه با صداهای بلند در محیطهای شغلی و تفریحی و افزایش آگاهی در مورد شیوه مراقبت از سلامت گوش و شنوایی از جمله موارد کاهش بار بیماری محسوب میشوند.
وی بیان داشت: تشخیص و مداخله زودهنگام کم شنوایی در به حداقل رساندن عواقب کم شنوایی به ویژه برای کودکان بسیار حائز اهمیت است. در مواردی که آسیب شنوایی دیگر اجتنابناپذیر است، حصول اطمینان از دستیابی افراد کم شنوا به فنآوریهای مناسب و مقرون به صرفه کمک شنوایی از اقدامات اساسی محسوب میشود.
محمودیان خاطرنشان کرد: راهبردهای اصلی معاونت بهداشت وزارت بهداشت در پیشگیری و کنترل کم شنوایی ناتوان کننده در ایران، تغییر در شیوه ارائه خدمات مراقبت شنوایی، ارتقا سیستم مراقبت پیشگیری و کنترل کم شنوایی در نظام سلامت کشور، ارتقا سواد سلامت مردم در زمینه سلامت گوش و شنوایی گروههای جمعیتی، بهره مندی مردم از خدمات مراقبتهای اولیه بر اساس ادغام خدمات غیرواگیر در نظام سلامت اولیه کشور، نهادینه سازی همکاریهای فرابخشی برای کاهش عوامل خطر کم شنوایی و ناشنوایی، بسیج و درگیر کردن آحاد مردم در موضوع سلامت شنوایی، توسعه مدیریت و تعالی بالینی، تغییر در معیارهای سنجش و سرمایه گذاری بر روی فناوریهای نوین سلامت شنوایی است.
وی افزود: اکثر مردم با درجاتی از کم شنواییهای شناسایی نشده زندگی میکنند و اغلب آنها نیز متوجه نیستند که برخی از اصوات و کلمات خاص را نمیشنوند و یا درک نمیکنند. بررسی شنوایی شما اولین گام برای حل مسئله است.
مدیر برنامه ملی پیشگیری و کنترل کم شنوایی و ناشنوایی وزارت بهداشت، ادامه داد: پیامهای اصلی این روز عبارتند از: بررسی شنوایی آسان، سریع و قابل دسترس است، همه مردم باید شنوایی خود را به طور دورهای بررسی کنند و این موضوع به خصوص در کسانی که در معرض خطر بالاتری از کم شنوایی قرار دارند ضروری میباشد (به عنوان مثال کسانی که زیاد به موسیقی گوش میکنند، در محیطهای پر سر و صدا کار میکنند، کسانی که دچار مشکلات گوش بوده اند و بزرگسالان بالای ۵۰ سال سن)، کلیه خدمات برای شناسایی و مداخله زود هنگام باید از طریق نظام سلامت و بهداشتی کشور در دسترس باشند.
وی افزود: شعار روز جهانی شنوایی در سال ۲۰۱۹ متمرکز بر این موضوعات است؛ افزایش آگاهیهای اجتماعی در زمینه مراقبت از سلامت گوش و شنوایی، عواقب ناشی از عدم توجه به کم شنواییها، اهمیت تشخیص زودهنگام و مداخلات به موقع در مراقبتهای مربوط به کم شنوایی، اهمیت اقدامات پیشگیرانه مناسب برای جلوگیری از افزایش بار ناشی از کم شنوایی در جوامع، نیاز به اطمینان از دسترسی همگانی به خدمات توانبخشی و برقراری ارتباط برای افرادی که دارای کم شنوایی هستند.
محمودیان گفت: بر اساس آخرین برآوردهای منتشر شده توسط سازمان جهانی بهداشت، قریب بر ۹۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان تا سال ۲۰۵۰ از کم شنوایی ناتوانکننده رنج خواهند برد. در حال حاضر ۴۶۶ میلیون نفر در سراسر جهان از کم شنوایی رنج میبرند، که ۳۶ میلیون نفر از آنها کودک هستند. آمارهای رسمی منتشر شده توسط این سازمان حکایت از رشد روز افزون کم شنوایی ناتوانکننده طی سالهای گذشته به خصوص در پنج سال اخیر دارد که از ۳۶۰ میلیون نفر در سال ۲۰۱۳ به ۴۶۶ میلیون نفر طی سال ۲۰۱۷ رسیده است.
وی افزود: متأسفانه دو سوم افراد دچار کم شنوایی در کشورهای در حال توسعه زندگی میکنند. از نظر بار کلی بیماریها (GBD)، کم شنوایی ۶.۸ درصد از بار کلی بیماریها را شامل میشود و بر اساس سالهای سپری شده با ناتوانی (YLD) سومین عامل اصلی را به خود اختصاص میدهد. عدم شناسایی و مداخله به موقع کم شنوایی، سالانه ۷۵۰ میلیارد دلار در هزینههای مستقیم سلامت کشورها صدمه تحمیل میکند و باعث از دست دادن بهره وری در کشورها میشود.
محمودیان ادامه داد: دلایل اصلی رشد بالای کم شنوایی در جهان طی این سالها، افزایش جمعیت سالمندی، افزایش عوامل خطر مانند ابتلاء به عفونتهای گوشی و دیگر عفونتها و بیماریهایی مانند سرخک، اوریون، سرخجه، مننژیت، سیتومگالوویروس، استفاده بیرویه و نابجا از داروهای آسیب رسان به شنوایی مانند داروهای سل و مالاریا و مصرف ناصحیح از آنتی بیوتیکهای اتوتوکسیک آمینوگلیکوزیدی، قرار گرفتن افراد در معرض اصوات بلند مثل محیطهای شغلی و استفاده بی رویه از تلفنهای همراه و دستگاههای صوتی شخصی در اماکن تفریحی و محل کار است.
مدیر برنامه ملی پیشگیری و کنترل کم شنوایی و ناشنوایی وزارت بهداشت اظهار داشت: کم شنوایی بر بسیاری از شئونات زندگی افراد تأثیر مستقیم و غیر مستقیم میگذارد. اثرات این بیماری بر توانایی افراد برای برقراری ارتباط، معاشرت، یادگیری، کار و لذت در زندگی، کمک به فقر خانواده، انزوای اجتماعی و احساس تنهایی بسیار تأثیر گذار میباشد. در افراد مسن به طور خاص، کم شنوایی میتواند منجر به زوال شناختی، افزایش خطر ابتلاء به افسردگی و زوال عقل میشود.
وی افزود: خوشبختانه بیش از ۵۰ درصد از انواع کم شنوایی و ناشنوایی بزرگسالان و ۶۰ درصد از انواع کم شنوایی و ناشنوایی کودکان با اجرای برنامههای پیشگیری و مراقبتی در نظام سلامت قابل پیشگیری اولیه هستند. ایمنسازی کودکان در برابر بیماریهای عفونی، غربالگری شنوایی نوزادان و کودکان و تشخیص و درمان به موقع کم شنوایی، درمان افراد مبتلا به عفونت مزمن گوش؛ ترویج زایمان طبیعی برای کاهش خطر آسفیکسی و عفونت نوزادان همراه با کاهش شنوایی؛ پیشگیری از مصرف مواد مخدر سینتتیک و روان گردان که دارای خطر ایجاد کم شنوایی در افراد هستند؛ کنترل مواجهه با صداهای بلند در محیطهای شغلی و تفریحی و افزایش آگاهی در مورد شیوه مراقبت از سلامت گوش و شنوایی از جمله موارد کاهش بار بیماری محسوب میشوند.
وی بیان داشت: تشخیص و مداخله زودهنگام کم شنوایی در به حداقل رساندن عواقب کم شنوایی به ویژه برای کودکان بسیار حائز اهمیت است. در مواردی که آسیب شنوایی دیگر اجتنابناپذیر است، حصول اطمینان از دستیابی افراد کم شنوا به فنآوریهای مناسب و مقرون به صرفه کمک شنوایی از اقدامات اساسی محسوب میشود.
محمودیان خاطرنشان کرد: راهبردهای اصلی معاونت بهداشت وزارت بهداشت در پیشگیری و کنترل کم شنوایی ناتوان کننده در ایران، تغییر در شیوه ارائه خدمات مراقبت شنوایی، ارتقا سیستم مراقبت پیشگیری و کنترل کم شنوایی در نظام سلامت کشور، ارتقا سواد سلامت مردم در زمینه سلامت گوش و شنوایی گروههای جمعیتی، بهره مندی مردم از خدمات مراقبتهای اولیه بر اساس ادغام خدمات غیرواگیر در نظام سلامت اولیه کشور، نهادینه سازی همکاریهای فرابخشی برای کاهش عوامل خطر کم شنوایی و ناشنوایی، بسیج و درگیر کردن آحاد مردم در موضوع سلامت شنوایی، توسعه مدیریت و تعالی بالینی، تغییر در معیارهای سنجش و سرمایه گذاری بر روی فناوریهای نوین سلامت شنوایی است.