
محققان متوجه شدند که ترس توسط خوشه ای از نرون ها که هسته پاراونتریکولار تالاموس (PVT) را تشکیل می دهند، کنترل می شود.
این منطقه مغز نسبت به استرس و تنش بسیار حساس است و مانند یک حسگر برای تنش های روانی و فیزیکی عمل می کند.
محققان متوجه شدند که سلول های عصبی از PVT به اعماق «آمیگدال مرکزی» (central amygdala) گسترش می یابد و قطع این ارتباط فراگیری ترس را بطور قابل توجهی تضعیف می کند.
محققان معتقدندکه ارتباط میان PVT و آمیگدال مرکزی یک مولفه حیاتی برای فراگیری ترس است اما می توان با استفاده از داروها این ارتباط را مورد هدف قرار داد و اختلالات اضطراب را درمان کرد.